Qruun Schram Relatiecoach

Relatietip: Leer de kunst van het geven

Relatietip: Leer de kunst van het geven

Een vriend van mij kreeg eens een super stoomstrijkijzer van zijn vrouw cadeau. Voor zijn veertigste verjaardag. Mijn vrouw zag het direct: een geweldig ding. Met een flex-stekkersnoer dat optimale wendbaarheid verleende aan de azuurblauwe bout die meer stoom produceerde dan de Hogwarts Express bij vertrek van perron 9¾. De bijgeleverde strijkplank was gladder dan een ijsvloertje na een dweilpauze. Kortom: niets stond urenlang strijkplezier in de weg!

Twee jaar later kwam zijn affaire uit en belandden ze in relatietherapie..

Misschien was die affaire er ook wel geweest als zijn vrouw twee vliegtickets Berlijn had geboekt met twee kaartjes voor een rockconcert van zijn favoriete heavy metal band, maar ik denk het niet. Soms is een crisis tamelijk eenvoudig te voorspellen, daarvoor hoef je geen relatietherapeut te zijn.

De derde liefdestaal: Cadeautjes en attenties ontvangen

In deze blog wil ik je graag wijzen op een veel voorkomende liefdestaal bij vooral vrouwen: ‘Cadeautjes en Attenties ontvangen’. Mensen met deze liefdestaal voelen zich geliefd en gezien als ze met kleine en grotere geschenken verrast worden door hun partner. Verrassen is een belangrijk element: er is zoveel meer te doen dan de jaarlijkse bos rozen op moederdag of haar favoriete parfum voor hem, op vaderdag. En het is helemaal niet zo moeilijk om groots te worden in het maken van kleine gebaren. Zelfs voor de zuinige boekhouder staan er voldoende tips in deze blog. Dus als je relatieproblemen hebt en je wilt iets doen aan de sfeer: leer deze liefdestaal!

Een cadeau zegt meer dan duizend woorden

Het is niet voor niets dat bij veel huwelijksrituelen cadeau’s te pas komen: een ring, een bruidschat, een kleine veestapel. In alle culturen horen giften bij het officieel maken van een relatie. Maar ook in de beginfase van een relatie horen ze erbij: iedereen herinnert zich het verliefde verleidingsspel, waarvan kleine attenties en cadeautjes een vanzelfsprekend onderdeel zijn. Bloemen, parfum, kaartjes voor bioscoop of theater, lingerie: aan fantasie ontbreekt het de verliefde man maar zelden. Hoe anders is dat na een paar jaar relatie! Menig partner kan zich een laatste attentie niet eens herinneren, als wij er tijdens relatietherapie naar vragen. En natuurlijk hangt niet iedereen er even sterk aan, maar algemeen kun je best stellen dat we gevoelig zijn voor cadeautjes, mits die zorgvuldig zijn uitgekozen. Een doos bonbons of bosje bloemen kan best een keer in geval van nood, maar durf vooral eens buiten die box te denken!

Je partner verrassen kost niets

Oke, jouw partner heeft als liefdestaal dus ‘Ontvangen van cadeautjes’. Les 1 voor jouw nieuwe aanpak: zoek het in het kleine en spontane. Stel dat je de goede gewoonte hebt om dagelijks te wandelen of regelmatig te joggen in de natuur. Dan kom je onderweg van alles tegen: een vogelveer, een bijzondere steen, een fraaie tak, dennenappels. Pak deze op en verzin onderweg naar huis een verhaal bij je vondst. Koppel het aan iets wat gaat over jullie relatie, geef het een symbolische touch mee. Bij thuiskomst zet je een kop thee voor je partner en je legt op het dienblad een handgeschreven kaart met een liefdevolle toelichting op het kleinood. En dat zet je zonder verder commentaar onder de neus van je geliefde. Moet jij eens opletten wat er gebeurt.

In relatietherapie-land weten wij: diamonds mogen dan a girls best friend zijn, maar een dennenappel met een gloedvol compliment, komt zeker zover. Met aandacht, een open blik en de juiste timing heb je als man altijd entree tot het hart van je vrouw. Het gaat er vaak niet om wat je geeft, maar waarom je juist voor dat cadeau hebt gekozen. Het verhaal is kortom veel belangrijker dan het ‘ding’ zelf. Kaartjes voor een opera in Teatro alla Scala in Milaan is een geweldig cadeau. Maar je doet je partner wellicht nog meer plezier met een oprechte, goed getimede persoonlijke serenade in de badkamer. Ik wil maar zeggen: het kan allemaal voor weinig.

Word een grootse giften-gever met de volgende relatietips

1. Is je partner over tien dagen jarig? Zorg dat je negen kleine cadeautjes hebt voor de negen dagen voor de verjaardag. Iedere dag een klein cadeautje op een verrassend moment of een verrassende plek, opbouwend naar de verjaardag. Je begint met een zorgvuldig uitgekozen kaart, de volgende dag een roos, de dag erna precies de juiste concealer (je moet er even induiken, maar dan kom je in een enorme wereld van kleine cadeautjes), en dan haar favoriete boek (misschien een half jaar daarvoor gekocht bij een signeersessie … Voorbereiding begint na de vorige verjaardag. En zo verder. Ik beloof je: op dag tien volstaat een ontbijt op bed en een warme knuffel. Onvergetelijk.

2. Voor substantiële cadeau’s is het handig een stiekem lijstje bij te houden met wensen en verlangens die je partner uitspreekt. ‘Ik ben eigenlijk toe aan een nieuwe toilettas”, of ‘Ik heb de laatste tijd zo’n last van mijn voeten’ of ‘Tommy Wieringa heeft een nieuwe roman uit’. De goede gever noteert ‘toilettas’ en ‘voeten-verwen-arrangement’ en ‘nieuwe roman Wieringa’ toe aan het geheime lijstje.

3. Het hoeft niet altijd duur en exclusief te zijn wat je geeft. Zoek het ook in ‘hoog-frequent met het kleine gebaar’: een grappige selfie ergens gedurende de dag, een uitgeknipt hart met een lieve tekst, een minipakje met een frutsel die jouw partner ’s avonds op het hoofdkussen vindt, als jij op zakenreis gaat.

De grootste gift: jezelf

Het lijkt vanzelfsprekend, maar het gaat niet altijd goed. En dat komt met een hoge prijs.
Dus: ben erbij als de baby wordt geboren, zeker omdat je ook enkele keren bij de puf-lessen aanwezig was. Heeft je partner een afspraak in het ziekenhuis waardoor hij/zij gespannen is? Zorg dan dat je erbij kunt zijn. Begrafenis van een goede vriend(in) van je partner: maak er tijd voor vrij. De maandviering van jullie kind: vlak voor het begin opduiken en actief foto’s maken, zodat je partner rustig kan kijken. En als je een keer echt groots wilt uitpakken: stel je partner neemt afscheid bij een werkgever en er wordt een borrel voor georganiseerd. Dan loop jij onherkenbaar rond in een mascottepak als Maya de Bij of Super Mario. Na de speech van de baas nodigt deze jou uit naar voren en introduceert je. Je zet je mascotte kop af en spreekt enkele onvergetelijk zinnen. ‘Jij bent mijn allerliefste bezige bijtje’ of ‘Jij kan ieder level in het grote spel van het leven aan’. Het lijkt klef, maar je vult de liefdestank van je partner in één klap tot de rand.

Bron: The five love languages, Gary Chapman

Ik begeleid jullie graag om de gesprekken veilig en eerlijk te voeren, met oog voor beider persoonlijkheid en identiteit.

Met oog voor alles wat er is, wat gewonnen, behouden of verloren kan worden.

Relatietip: Netflixen is geen Quality Time

Relatietip: Netflixen is geen Quality Time

Je relatie verdiepen, of eerst nog even een Netflix-serie samen uitkijken? Een goed gesprek om je huwelijk te verbeteren, of toch het laatste seizoen van je favoriete HBO-serie aanzetten? In veel relaties wordt deze vraag te weinig gesteld: ‘to Netflix or not to Netflix?, that’s the question.’

Quality Time

Samen Breaking Bad kijken en dit als Quality Time bestempelen, is een vergissing. Ik durf de stelling aan: wie een leukere relatie wil, moet vooral eens een serie overslaan. De schermen uitzetten. De smartphone wegleggen. De online-shop dichtklappen.

 

Want: relatieproblemen zijn afhankelijk van welke relatietherapeut of -coach je erover spreekt vaak (of misschien wel altijd) communicatieproblemen. De beste manier om aan je relatie of huwelijk te werken, is dus aan de slag gaan met communicatie. In het boek ‘the 5 love Languages’ Ivan Gary Chapman lees je meer over de eerste liefdestaal: Waardering, Bemoediging en Complimenten.

Ik wil hier nader ingaan op de tweede Liefdestaal: Quality Time.

Doen we een wijntje om het te vieren?

Wie in een restaurant om zich heen kijkt ziet direct wie er nog verliefd zijn en wie al langere tijd samen. Verliefde mensen kijken niet op hun telefoon en ook maar beperkt om zich heen. Ze kijken naar het object van hun verliefdheid aan de andere kant van de tafel. Ze zijn zo druk in gesprek dat ze hun eten vergeten, maar wat geeft het: ze zijn verliefd, dus echte trek hebben ze niet.

Verderop in het restaurant zitten stellen die niet meer verliefd zijn. Ze praten nog wel met elkaar, maar kijken elkaar daarbij niet meer strak aan. Ze proeven en becommentariëren hun eten en de wijn. Als hij een grapje maakt, lacht hij er zelf maar om, zij doet het allang niet meer. Zij checkt iets op haar telefoon en laat het hem zien, hij veegt zijn mond af met een servet en steekt van wal.

In een restaurant op de telefoon zitten….

Ik hoor je denken: o ja, van die stellen die om zich heen zitten te kijken of op de telefoon.  Die niets meer te delen hebben. Verveling en rampspoed gutsen over het tafellaken. Het is waar: die stellen zijn er ook en die moeten nodig in relatietherapie…

Maar die stellen bedoelde ik niet! Ik bedoelde de stellen die al lang een relatie hebben, maar nog steeds met een zeker plezier met zijn tweeën lekker gaan uit eten. Ze zijn niet de hele tijd diep in gesprek, maar ze praten wel over de dingen die hen bezighouden en die hen beiden betreffen. Een appje van een (klein-)zoon wordt even samen gelezen, een berichtje terug formuleren ze samen.

Dat stel heeft ruimte gemaakt voor Quality Time. Een rustig moment met zijn tweeën, met niet al teveel afleiding, vertrouwd samenzijn, gesprekken over de dagelijkse gang van zaken en de kinderen. En misschien ook wel over uitdagingen in hun relatie waarmee ze worstelen. Misschien is hij wel verliefd geworden op een collega en biecht hij dat hier op. Of heeft zij zojuist de avances genoten van een klant en vraagt zich af wat ze ermee moet. Dat zijn niet altijd makkelijke gesprekken samen, maar ze horen wel thuis in een relatie die gebouwd is op vertrouwen en respect voor elkaar.

Het leven dendert voort: Relatiefase diagnostiek

Als het verliefde stel uit het restaurant een jaar verder is, komt het besluit om samen te gaan wonen. Dan moet je eens worden over een woning (hoeveel kamers, een tuin, een man-cave?) over het eventueel stichten van een gezin, over wonen versus werk, over de verdeling van werk en privé tijd alleen en samen. Op zeker moment komt de eerste baby en stopt het slapen, en dan komt de tweede en stopt de sex. Maar ja, dat hoort erbij. Dus mag papa een keer per week met vrienden hard gaan drinken en gaat mama regelmatig met vriendinnen op pad. En dan gaan de kinderen puberen en blijkt dat papa en mama het niet over alle regels eens kunnen worden: ach een blowtje een keer, ach een biertje een keer, ach een vriendje dat wil blijven slapen bij dochterlief. En dan zijn er wellicht al meer problemen in het gezin: er was een huilbaby, er is een dyslect, een heeft ADHD of PDD NOS, en zijn vader heeft zorg nodig, maar zijn moeder kan het niet opbrengen en haar moeder begint te dementeren: weer een paar ballen in de lucht.

En dan verliest hij zijn baan, of zij maakt promotie en is ineens veel minder beschikbaar voor het gezin. hij begint een eigen zaak en dat loopt niet lekker, zij heeft een burn out. Hij schiet toch nog in een midlife crisis, terwijl zij de eerste opvliegers voelt opkomen. Hij wil nog een keer heel andere sex, zij wil eigenlijk helemaal geen sex meer, als het even niet hoeft.

En dan gaan de kinderen het huis uit. Empty nest. Elkaar moeten hervinden. Zij is eigenlijk verveeld en hij vindt haar een verwende zeurpiet. Dan begint hij een affaire, waar zij via zijn slingerende smartphone achterkomt. Ze voelt zich verraden, maar kan niet ontkennen dat het tussen hen al jaren stil was tussen de lakens. En ga zo maar door.

Al deze dingen komen voor in relaties. En meer, of anders, of andersom. Bij iedereen, vroeg of laat, in matige of ernstige vorm. Niets om je voor te schamen. En om al die drempels, uitdagingen, spanningen, verleidingen schadevrij voorbij te komen, is investeren in communicatie met elkaar belangrijk.

Tijd maken voor een echt gesprek

Quality time samen, gaat meer dan over praten met elkaar vooral over wcht goed luisteren naar elkaar. Met een open nieuwsgierige houding. Doorvragen, instemmend zijn ook al schrik je een beetje. In het wereldberoemde boek ‘Houd me Vast’ van EFT goeroe Sue Johnson worden suggesties gedaan voor de gesprekken die je als stel met elkaar moet hebben. Daarnaast geeft het boek veel inzicht in hoe gesprekken mis kunnen lopen of zelfs escaleren. Het is nog niet zo makkelijk om constructies, open, nieuwsgierig te blijven, als je partner dingen zegt die jij nog niet wilt horen.

Gesprekken over de moeilijke thema’s nu, voorkomen veel problemen later. In de praktijk zien we dat veel koppels niet echt meer tijd en ruimte maken voor goede gesprekken. In het voorbijgaan wordt er wel eens iets kort aangesneden. In de drukte laten we veel dingen maar gewoon gaan zoals ze gaan. Maar als het echt spannend wordt, is er aandacht en focus nodig om tot een goed inhoudelijk gesprek te komen. Daar hoort geen afleiding bij.

Dat betekent dat Netflix uit staat. En je je telefoon weglegt. En het scherm dichtklapt. En dat je misschien even elkaars handen pakt en elkaar diep in de ogen kijkt en om de beurt wensen uit, verlangens, gedachten. En dat de ander luistert en instemmend nieuwsgierig blijft. Vooral als de partner zich kwetsbaar opstelt en iets durft op te biechten aan verlangens en wensen, waar je samen nog nooit over hebt durven praten. Stellen die daar wekelijks 2 uur echt tijd voor maken, zijn succesvoller dan stellen die ‘wel zien waar het schip strandt’. Paren die investeren in deze gesprekken groeien individueel en samen. Ze lachen samen en tolereren meer van elkaar. Ze steunen elkaar en verwonderen zich waarom die ander toch zo leuk en verrassend blijft.

In mijn praktijk help ik stellen graag om de weg naar die gesprekken met elkaar terug te vinden.

Liever je relatie fixen, dan Netflixen. That’s the answer.

Wat is Provocatieve Coaching

Wat is Provocatieve Coaching

Provocatieve coaching is een vorm van begeleiding die de cliënt uitdaagt en door de reacties en het verzet die dit oproept, zijn/haar autonomie versterkt. De provocatieve coach bereikt dit door de 3 basiselementen van provocatieve coaching in te zetten en dan een scala van interventies toe te passen, zoals die zijn ‘bedacht’ door Frank Farrelly, de Amerikaanse grondlegger van Provocatieve Coaching. Deze interventies noemen we de ‘Farrelly Factors’.

De 3-voudige kern van Provocatieve Coaching

Warmte en waardering

Allereerst bereikt de goede Provocatieve Coach een sfeer van warmte en waardering, het eerste basiselement van Provocatieve Coaching. ‘Goed dat je er bent, knap dat je je probleem zo ruiterlijk onder ogen durft te zien, dat is niet iedereen gegeven..’

Wat is provocatieve coaching

Humor

Daarbij lardeert de Provocatieve Coach de sessie met het 2e basiselement: humor. De Coach is in die zin te vergelijken met het archetype van de Nar, de plagerige adviseur van de regent. De Nar zegt dingen die niemand anders zegt, zeker een hulpverlener niet. Door het inbrengen van die humor brengt de Coach zichzelf én de Cliënt in een ‘lichte dialoog’, die we de laughing state noemen. Denk aan ‘the Twinkle in the eye’ en de ‘Tongue in cheeck’.

Uitdaging, prikkeling, verwarring

In die laughing state is het tijd voor het 3e basiselement: de uitdaging, prikkeling, verwarring. Daar daagt de Provocatieve Coach de cliënt uit bijvoorbeeld door zwakke punten uit te vergroten, door absurde voorstellen te doen, door de meest uiteenlopende verklaringen te geven, door stereotypen te overdrijven, door non-verbaal gedrag clownesk te spiegelen, door de structuur volledig te vergeten, enzovoort. Dit is zo anders, dat de provocatieve coach cliënten kan helpen die niet gedijen op het reguliere dieet van steun, zelfreflectie en advies.

Ontstaan

NLP ontstaat in de jaren ’60. Frank Farrelly werkt als maatschappelijk werker en psychotherapeut in een psychiatrisch centrum, in Wisconsin. Op een onbewaakt moment gooit hij de regels van de Rogeriaanse psychotherapie overboord en hij begint te zeggen wat hij echt denkt. Zij het op een warme, Amerikaans-Ierse, humoristische manier. Patiënten en collega’s zijn geschokt, maar sommige patiënten gaan wel verbazend snel vooruit. Frank heeft het vermogen om op een frisse manier naar dingen te kijken, ongehinderd door sociale dogma’s of culturele verwachtingen. Hij geeft meer dan 40 jaar jaren les in de provocatieve methode. Hij overlijdt in 2013.

Provocatief Coachen in Nederland

In 1985 brengt het Instituut Eclectische Psychologie de provocatieve therapie naar Nederland. Frank Farrelly geeft al meer dan 25 jaar lang jaarlijks een training voor het IEP. Sinds ongeveer 20 jaar worden er provocatieve trainingen en opleidingen gegeven door Jaap Hollander, Jeffrey Wijnberg, Anneke Meijer en enkele van hun ex-cursisten. Ik heb de eenjarige basisopleiding bij het IEP doorlopen, waarna ik tevens bij Maersingh en van Stijn in Leeuwarden de opleiding Provocatieve RelatieTherapie (PReT) en de summerschool Provocatief Coachen heb gevolgd. Sinds 2017 pas ik provocatieve technieken toe in individuele coaching en relatiecoaching.

Ik begeleid jullie graag om de gesprekken veilig en eerlijk te voeren, met oog voor beider persoonlijkheid en identiteit.

Met oog voor alles wat er is, wat gewonnen, behouden of verloren kan worden.

Vechten voor je relatie, 4 communicatietips

Vechten voor je relatie, 4 communicatietips

Vaak concluderen stellen dat ze veel te laat in relatietherapie zijn gegaan. Het kwam er niet van, geen van beiden durfde het voor te stellen, de afleiding door de drukte van het gezinsleven… En dat betreuren ze, want als stellen een relatiecoach zoeken, dan is er in het recente verleden een concrete aanleiding geweest.
  • Een langdurige affaire die op een lelijke manier uitkomt
  • Een echt grote ruzie, waarin dingen gezegd zijn die blijvend pijn doen
  • of zelfs een servies aan stukken, of trouwfoto’s die doormidden zijn gescheurd

En zo zijn er tal van escalaties mogelijk, die een stel doen besluiten: nu is het echt de hoogste tijd!

Aan jou daarom de vraag: wat zou in jouw relatie het signaal zijn dat het tijd wordt voor relatietherapie?

Dat je op mijn website dit stuk leest, is een positieve stap: je zoekt tips, ideeën, hulp. Mijn advies derhalve: maak een afspraak, alleen of samen en we praten erover. Hoe eerder, hoe beter. Ook als er nog geen sprake is van een echte crisis. Een open deur: een brandend huis krijg je niet meer verzekerd, een verkruimelde relatie nauwelijks meer gelijmd. Zet je reserves en scepsis even aan de kant, je relatie redden, daar moet je niet mee wachten.

Eerst nog dingen zelf proberen: 4 praktische communicatietips

Mochten jullie de stap nog niet durven zetten of staat het water nog niet hoog genoeg? Dan zijn hier vier communicatietips om vandaag mee te beginnen.

Geef elkaar complimentjes en spreek waardering naar elkaar uit.

Hoe eenvoudig kan het zijn. Begin gewoon je partner te bedanken voor kleine dingen: een kopje thee, avondeten, dat hij zijn jas ophangt, dat ze boodschappen heeft gedaan. En spreek in de avond uit wat je die dag prettig vond dat je partner deed of zei. Begin jij er gewoon mee, dan komt de ander waarschijnlijk vanzelf.

Praat nooit minachtend naar de ander, of over personen/zaken die de ander belangrijk vindt.

Minachting staat bekend als de gemeenste van de ‘vier ruiters van de apocalyps’, zoals John Gottman ooit schreef. Waar deze ruiter regelmatig verschijnt, ligt de klip voor het huwelijk zichtbaar boven water. Woorden die hierbij horen: ‘dat wijf’, ‘die klootzak’, ‘jouw gezeur’, ‘jouw baantje’. Non verbaal hoort daarbij het rollen met de ogen, badinerende blik, door de ander heen blijven praten als die emotioneel wordt. Niet doen, een killer.

Spreek niet in verwijten, maar in wensen, belangen, verwachtingen, verlangens en hoop.
Als een stel voor de eerste keer op de bank zit, kan het een kwartier of een half uur duren, maar dan beginnen de verwijten door de ruimte te vliegen.

‘Ja, maar jij klapt ’s avonds altijd je laptop open’

‘We doen nooit meer iets leuks samen, want daar heb jij geen zin in’

‘Altijd die eeuwige kritiek op mijn vrienden en mijn familie’

‘In de slaapkamer gebeurt niets meer en als het een keer gebeurt, moet het vooral snel klaar zijn’

Kun je dit anders zeggen, waardoor de ander gemotiveerd wordt om te luisteren en je wensen te vervullen? Ja dat kan! Hierbij dezelfde 4 punten, maar nu geformuleerd naar de regels van ‘geweldloze communicatie’:

‘Als ’s avonds de computer aangaat voor je werk, geef je mij het gevoel dat je je voor mij afsluit. Dat vind ik jammer, want ik zou graag dichter naar elkaar toegroeien en daarom wat meer willen praten met elkaar.’

‘Ik zou het leuk vinden om weer eens wat leuks met elkaar te ondernemen, zoals we deden in het begin van onze relatie. Gewoon weer eens naar het theater of een wandeling, even lekker met zijn tweeën eropuit.’

‘Mijn vrienden en familie zijn belangrijk voor mij. Ze zijn niet perfect, maar ik zou jou willen vragen om zonder minachting over hen te praten. Als er zaken zijn die je dwars zitten, luister ik daar graag naar en kijken we of we een modus kunnen vinden die voor ons beiden werkt.’

‘Ik zou het fijn vinden als we elkaar in bed weer zouden kunnen vinden en misschien wat nieuwe dingen zouden kunnen ontdekken en proberen. Ik mis de intimiteit, maar vind het moeilijk om in gesprek te komen over hoe we dat kunnen veranderen: zou jij er ook open en eerlijk over willen praten, zodat we er -hoe kwetsbaar en moeilijk ook- beweging in zouden kunnen brengen.’

Reageer in eerste instantie met belangstellende instemming op de ander

‘Schat, wat vind jij van onze sex?’ 

(kijkend op de smartphone) ‘Prima, hoezo vraag je dat?’

‘Nou, ja, we doen het eigenlijk altijd op dezelfde manier.’
(zucht) ‘Ja, maar we hebben het ook druk, de kinderen, werk, alles. Maar als we het doen is het toch best fijn?’
‘Jawel, maar weet jij nog wanneer het de laatste keer was? We doen het volgens mij intussen minder dan 1 keer per maand en dan zijn we in een paar minuten klaar. Vind jij dat bevredigend?’
(verstoorde blik) ‘Ja hoor, ik klaag toch niet.’
‘Oké.’

Je hebt het druk met je werk, de kinderen, je sociale leven. De relatie met je partner is een gegeven, het gaat goed, er zijn geen grote strubbelingen. Oké: echt intieme gesprekken heb je eigenlijk maar zelden en de vurige passie is verdwenen, maar dat is toch normaal?

Tja, dat is normaal en ook normaal is dat (afhankelijk van de cijfers en definities) 25-75% van de mensen in een relatie in enige vorm van intiem contact met een ander dan de eigen partner staat: het kan chatten met een ex zijn, of flirterig appen met een nieuwe collega. En dan mondt het vaak uit in meer.

Bijna 50% van de huwelijken strandt. De kinderen zijn de dupe. En het stel vaak ook.

Wat heeft dat te maken met de dialoog aan het begin van dit kopje? Nou: Er wordt hier een poging gedaan een gesprek te beginnen over iets wat heel kwetsbaar en spannend is. En natuurlijk vinden beide partners hier iets van. En wellicht zijn er fantasieën en wensen. Maar hoe spannend is het om die kenbaar te maken?! Het had dan bijvoorbeeld zo kunnen gaan:

‘Schat, wat vind jij van onze sex?’

(smartphone weg leggend) ‘Hoezo vraag je dat?’
‘Nou, ja, we doen het eigenlijk altijd op dezelfde manier.’
(glimlachend) ‘Ja, maar we hebben het ook druk, de kinderen, werk, alles. Maar ik snap wel wat je zegt: het is wel eens vuriger geweest. Denk je er veel over na?’
‘Nou ja, ik realiseer me steeds meer dat we het steeds minder doen. En we kunnen ons wel verschuilen achter van alles, maar ik wil het eigenlijk niet laten gebeuren dat we elkaar helemaal verliezen.’
‘Nee, dat ben ik met je eens. Wat goed dat je het ter sprake brengt.’ (arm om de ander leggend, een kus op de mond) ‘Wat ik eigenlijk nooit heb gevraagd: wat is stiekem een fantasie van je, die we nog nooit hebben laten uitkomen?’

Vernieuwen, nieuwsgierig blijven, samen groeien in een relatie: het valt nog niet altijd mee.

Dus als je partner eens een keer een gesprek begint wat op bovenstaande lijkt (het kan ook gaan over de relatie met ouders, de zorgen om een kind, het uitgavenpatroon van de partner): probeer dan het gesprek op gang te houden, je kwetsbaar te maken en je eerlijk uit te spreken. Vergooi de kans niet op een mooi gesprek, wat een potentieel breekpunt in de toekomst vandaag kan voorkomen! En mocht dat met zijn tweeën niet goed lukken: als mediator en relatiecoach, help ik graag die gesprekken veilig te faciliteren.

Ik begeleid jullie graag om de gesprekken veilig en eerlijk te voeren, met oog voor beider persoonlijkheid en identiteit.

Met oog voor alles wat er is, wat gewonnen, behouden of verloren kan worden.

Huwelijksproblemen: dat ligt natuurlijk aan de man, als het aan de vrouw ligt.

Huwelijksproblemen

Dat ligt natuurlijk aan de man, ook als het aan de vrouw ligt

Als provocatief coach kijk je met enige argwaan de wereld in. ‘Is dat nou wel zo?’ is de eerste gedachte bij iedere zin die de cliënt uit. En met reden, zo ervaar ik dagelijks in de praktijk. De nieuwe trend die ik met enige scepsis volg: het etiketten plakken op de volwassen man. Door de volwassen vrouw. De vrouw van die volwassen man. Dus deze blog is aan vrouwen gericht. Maar mannen: lees gerust even mee! Of wordt dat bemoeilijkt door je dyslexie? Het wordt een lap tekst van bijna 1.100 woorden, kun je dat aan? Of lukt dat niet met je ADHD? Of houden narcistische trekjes je weg bij deze kans tot zelfreflectie?

Mijn zoon is dyslectisch

De maatschappij feminiseert; de vrouw wint terrein, zo leren wij uit de media. Juffen op school zijn de oorzaak. Druk zijn kan niet meer. Aan een tak hangen is wangedrag. Slootje springen de prelude op suïcidale neigingen. En dat moet de kop ingedrukt. Dus hebben we protocollen en gaan we remedial aan de slag: dat betekent behandelingen, die hebben een diagnose nodig en zo zijn de etiketten uitgevonden.

Meisjes doen het steeds beter in het onderwijs, terwijl de jongetjes rondhobbelen met etiketjes ‘PDD NOS”, ‘ADD’, ‘HSD’, ’GVD’.

Intussen keert de wal het schip. Want de meisjes doen het steeds beter in het onderwijs, terwijl de jongetjes rondhobbelen met etiketjes ‘PDD NOS”, ‘ADD’, ‘HSD’, ’GVD’. Die laatste ken ik ook niet. Jongens en mannen verliezen terrein, lezen we overal. Dus wordt er hard gezocht naar mannelijke docenten, die de wanorde herstellen en helpen chaos wederom een plek te geven in ons overgestructureerde, geprotocolliseerde, ingeregelde onderwijsland van Rust, Reinheid en Regelmaat.

Mijn man is een autist

Leven met een man valt niet altijd mee, zo weet iedere vrouw. Andersom ter geruststelling: leven met een vrouw is ook niet altijd makkelijk, zo weet iedere man. En toch proberen hetero’s het massaal. Soms met succes. In mijn relatietherapie praktijk belanden de al dan niet tijdelijk minder succesvolle stellen. Nu is ieder stel uniek, maar de soorten relatieproblemen zijn redelijk universeel. En het verzamelwoord is ‘communicatie problemen’.

De evolutiebioloogie zegt dat mannen wat zwijgzamer zijn, omdat je met praten nu eenmaal geen holenbeer vangt. Die klets je niet aan een speer, dat vereist zwijgen, geen discussie en blik naar voren. De vrouwen in het dorp intussen kletsten er vrolijk op los. Misschien om dieren weg te houden, maar wellicht ook om steeds precies te weten waar iedereen ongeveer uithangt: als je de was doet in de rivier is het niet prettig als een rivale achter je opduikt en je in de plomp duwt. Zwemles kenden ze nog niet.

Hoe dan ook: vrouwen zijn vanaf jonge leeftijd een stuk communicatiever dan mannen en dat zal deels genetisch ingebakken zijn. Maarja: het moderne huwelijk vraagt van de man, dat hij net zo’n gezellige prater is, als de beste vriendinnen van zijn vrouw. Zo leest zij in de bladen.

Zomaar een stukje sessie uit de praktijk

Paula zit op het puntje van de bank en wijst naar Roland die achterover leunt met de armen over elkaar. ‘En zo zit hij er dus altijd bij als ik met hem wil praten. Als ik hem al zover krijg, want hij heeft er meestal geen zin in. Hij wilde hier ook helemaal niet komen, want “hij had het niet nodig”, zei hij. Als ik problemen had, moest ik zelf maar gaan. Ik ben heel goed met zijn zus en zij vertelde dat hij altijd al zo was. ‘We dachten altijd al dat ie een beetje autistisch was’, zei ze. Toen ik dat bij zijn moeder checkte zei zij: “Onze Roland is niet zo’n prater, net als zijn vader”. Autisme is hartstikke genetisch, dus ik heb Roland al gezegd dat hij zich moet laten onderzoeken. Ik heb een afspraak gemaakt voor hem, maar die was ie zogenaamd vergeten!’

En zo zit hij er dus altijd bij als ik met hem wil praten.

Roland staart me aan, maar ziet me niet. Die is in gedachten met een holenbeer in de weer. Of vraagt zich af waar dat fijne tangetje nou toch zal liggen. Misschien maakt ie plannen voor een weekendje vissen: wie zal hij mee vragen? Of hij denkt terug aan de lange middagen vrijen met de vrouw naast hem, die nu duidelijk geen zin in hem heeft. Wanneer was ook alweer de laatste keer? Of misschien denkt hij wel aan zijn werk. We weten het nog niet en wie zal het zeggen?

Nou Roland wellicht?! Ik stel Paula voor om het hem gewoon eens op de man af te vragen.

Paula: ‘Hallo Roland, ben je er nog bij? Of zit je met je gedachten aan de rand van de plas?’

Roland geïrriteerd: ‘Ik heb al in geen maanden gevist vanwege de verbouwing, wat zeur je nou.’

Paula kijkt me aan: ‘En zo gaat het dus altijd. Vraag ik meneer wat, krijg ik direct een sneer terug.’

‘Hoe is het tussen jullie begonnen?’ Ik besluit maar even uit de inhoud te blijven.

Ze slaat de handen ineen: ‘Zal ik het vertellen?’ Roland knikt, een glimlach rond zijn mond.

Paula: ‘We hadden een feest van de studentenvereniging en ik was gevraagd door zijn huisgenoot. We gingen in een groep, Roland was er met zijn ex. Een grote tent in het bos, geweldige band. Mijn hak brak tussen 2 planken en ik kon niet meer dansen, dus liep ik naar buiten om te kijken of ik het kon fiksen. Daar zat Roland alleen aan een tafel: zijn ex stond op de dansvloer. Die hak was niet meer te lijmen, maar gelukkig had Roland een tas met daarin de gympen van zijn ex, die ze bij zich had om terug te lopen naar huis na het feest. Ik mocht ze wel aan.’

We raakten in gesprek en ik vond hem meteen leuk. Zijn huisgenoot was een echte bralaap, wel grappig, maar Roland had dat mystieke zwijgzame. En dan die ogen: hij zei weinig, maar zijn ogen vertelden me alles.’

‘Dus ook toen al niet zo’s prater. Dus als ik je vraag: heb je hem zo gekocht, of heb je hem zo gemaakt?’

Paula: ‘Zo gekocht natuurlijk.’

Pas op met etiketten dames; een karaktertrek is geen aandoening

Vroeger had je extraverte mannen en introverte mannen. Nu hebben we sociale mannen die in contact zijn met hun vrouwelijke kant en we hebben opeens heel veel ‘autistische’ mannen, zo lijkt in ieder geval in mijn praktijk. Als je de vrouwen moet geloven.
Alle mannen zijn misschien wel een beetje autistisch, maar dan hebben alle vrouwen misschien wel een beetje borderline.

Ik ben niet zo voor die etiketten. Een psycholoog waar ik veel mee samenwerk zegt altijd gekscherend: ‘alle mannen zijn misschien wel een beetje autistisch, maar dan hebben alle vrouwen misschien wel een beetje borderline’. Nu weet ik niet het fijne van de DSM-V, maar het klinkt prettig relativerend. En dat is soms hard nodig in gesprekken met stellen die relatieproblemen hebben.

Ik begeleid jullie graag om de gesprekken veilig en eerlijk te voeren, met oog voor beider persoonlijkheid en identiteit.

Met oog voor alles wat er is, wat gewonnen, behouden of verloren kan worden.

Tipjes van de sluier in het JAN juni nummer

Het geheim van EFT (Emotionally Focussed Therapy)

In het juni-nummer van de glossy JAN wordt aldus de cover uitgebreid aandacht besteed aan ‘Het geheim van EFT (Emotionally Focussed Therapy), de methode om de liefde gezond te houden’. Met een foto van Naomi van As op de cover begin je direct te mijmeren over haar relatie met Sven Kramer. Maar met die relatie gaat intussen alles uitstekend, zo lees je in een heel ander artikel. Nee, het EFT artikel is, zoals zo vaak in damesbladen, een opsomming geworden van 10 handige tips om de relatie gezond te houden. Nou ja, niet zozeer handige tips maar eigenlijk 10 vrij willekeurig gekozen statements op basis van enkele vluchtig gelezen boeken waarvan ‘Houd me vast’ van Sue Johnson het bekendst is.

Tipjes van de sluier

Dat een glossy als de JAN aandacht besteedt aan EFT is natuurlijk prachtig. En de 10 tips zijn zonder meer de moeite waard om deels ter harte te nemen, alleen verwondert de eerste tip toch wel enigszins: ‘Durf afhankelijk te zijn’. Ook de schrijfster van het artikel worstelt er zichtbaar mee en zet de strijdige opinies rond deze tip van Sue Johnson en Jan Geurtz (auteur van Verslaafd aan Liefde) tegenover elkaar. Dat werkt niet lekker: 10 tips en de eerste tip slingert tussen 2 werelden.

Afhankelijk of Onafhankelijk zijn in een relatie?

Wat ik vaak zie bij cliënten in relatietherapiesessies, dat eerder van teveel, dan van te weinig afhankelijkheid sprake is. Als stellen te zeer met elkaar versmelten en de eigen autonomie inleveren ten gunste van de harmonie, dan is Leiden echt in last! Vonken schieten alleen heen en weer bij wrijving, bij spanning, bij enige ‘polariteit’. Dat staat haaks op onderlinge afhankelijkheid, op een symbiotisch samenzijn, waar tussen de partners geen ruimte meer bestaat om een vonkje te doen ontstaan. Natuurlijk moet je op elkaar kunnen leunen en dat ook durven. Als dat de vorm van afhankelijkheid is die de schrijfster wil benadrukken, dan staat ze aan onze kant. Maar afhankelijkheid in de zin van financiën, aandacht, tijdbesteding, meningsvorming: liever niet. Twee autonome mensen vonden elkaar en vonken spatten ervan af: daarvoor is autonomie de belangrijke voorwaarde. Dus durf ook vooral autonoom te blijven, een eigen leven te leiden met eigen vrienden en passies. Dan heb je aan tafel in een restaurant nieuwe dingen aan je partner te vertellen, dan vallen gesprekken niet stil.

Geweldloze communicatie

Hoewel de schrijfster vanaf tip 2 duidelijk autonomie en single zijn met elkaar verwart -en dat is niet handig, want autonomie kun je ook in een hechte relatie heel goed en gezond bewaren-, lezen nummers 2, 3 en 4 ons vertrouwd: goede tips om te leren op een positieve manier met elkaar te communiceren. Het is wat wij ook doen tijdens onze sessies: partners leren hun vragen anders te stellen. Een voorbeeld: ‘Waarom deed je vorige week zo vervelend?’ versus de vraag ‘Wat maakte dat je vorige week zo kortaf was na je werk?’. Voelt u het verschil? Een ander voorbeeld: ‘Ik word er stapelgek van dat je je was altijd laat slingeren’, versus ‘Als ik steeds opnieuw je was opruim, geef je me het gevoel dat ik er alleen voorsta in huis’. Stellen die op dit punt vaardigheden ontwikkelen, hebben een grote kans dat de relatie in korte tijd sterk verbetert.

En de sex dan?

In diverse tips gaat de schrijfster wat ons betreft te kort door de bocht als het aankomt op de rol van sex en intimiteit in de relatie. Het moet volgens haar citaten vooral niet te prominent en te belangrijk worden. Praten na de sex is belangrijker dan de sex. Tja, dat is een opvatting. Maar ik vind het verdedigbaar te stellen dat de intimiteit wel degelijk een spiegel is van de relatie en dat sex en vrijen in welke vorm dan ook een plek moet hebben in de gesprekken met mijn cliënten. Als jarenlang geen sprake is geweest van intimiteit, werpt dat een ander licht op een relatie, dan wanneer het slecht gaat, maar er nog wel wekelijks sprake is van desnoods ‘goedmaak-sex’.

Lees die boeken!

Hoe goed bedoeld ook: het artikel in de Jan doet EFT en alle facetten van de relatie binnen relatietherapie tekort. Toch zijn we positief`. Als het artikel de JAN-lezers aanzet tot lezen van de geciteerde boeken, dan heeft het artikel onbedoeld een positief effect. Hopelijk duwen de lezeressen de boeken ook in handen van hun partners, doorgaans zijn dat geen actieve Jan lezers. En als het aan ons ligt, zouden we de lezeressen in een ander boek willen laten beginnen: ‘Erotische Intelligentie’ van Esther Perel. Misschien niet direct over EFT, maar wel een ontzettend goed en prettig boek voor mensen die hun relatie willen verdiepen.

Relatiemeerdaagse

Tip 9 gaat over samen wandelen om in gesprek te komen. De tijd nemen voor elkaar, niet tegenover elkaar zitten, maar samen opgaan tijdens een wandeling. En zonder elkaar aan te kijken eerlijk zijn over wensen, verlangens, irritaties. Sommige relatie zouden volgens de tip zelfs baat hebben bij een heuse wandelvierdaagse! Tja. Dat zal soms werken. Maar als het niet meer lekker voelt en je belandt met je partner steeds opnieuw in dezelfde gesprekken en discussies, dan is het wellicht fijn om een ‘wandelcoach’, hier in de vorm van een relatietherapeut, bij je te hebben. Op deze site vind je meer informatie over de vorm waarin ik dit hebben gegoten. Ik geloof in een kortdurende meerdaagse, maar ga graag verder dan wandelen en een paar goedbedoelde tipjes.

Ik begeleid jullie graag om de gesprekken veilig en eerlijk te voeren, met oog voor beider persoonlijkheid en identiteit.

Met oog voor alles wat er is, wat gewonnen, behouden of verloren kan worden.

Oud worden moet je langzaam willen doen

Oud worden moet je langzaam willen doen

‘Maar jij zit ook de hele tijd op je iPhone?’ Het komt nogal eens voor dat mijn dochter dit verzucht, als ik haar opdraag haar schermpje neer te leggen en de earplugs uit te doen. Ze wordt niet graag gestoord in aflevering zoveel van ‘How I met your mother’ of ‘Riverdale’.

En dat begrijp ik eigenlijk heel erg goed. Want ook ik ben enige tijd verslingerd geraakt aan tachtig vierkante centimeter scherm, waarop spelletjes, nieuwtjes, filmpjes, berichtjes en blijf-fit-coach-apps mij de hele dag kunnen bezighouden.

Wat lees ik nog?

De laatste lijvige Rus van duizend pagina’s: het zal alweer een jaar of acht geleden zijn. Een flinke biografie? Wanneer is die van Steve Jobs ook alweer verschenen? Vlot geschreven management- en coachingsboeken gaan nog wel lekker van een iPhone scherm. Maar iets substantieels moet toch echt van papier. En dat doe ik niet meer, sterker nog; ik ben de boekenkast aan het opdoeken en bewaar slechts eerste drukken met hard cover en/of handtekening van de schrijver.
Wat een armoede…

Wat luister ik nog?

Alles van Beethoven solo piano heb ik in de kast staan. op CD’s. Maar de installatie ruist en kraakt, daar moet een stofzuiger in. En dat doe ik niet. Want ik heb Sonos en ik heb spotify. Dus zet mijn vrouw ‘Sunday Chill Radio’ op, of ‘Soul forever classics’ in een wildere bui. Terwijl ik een heel enkele keer iets met een speellijst probeer voor elkaar te krijgen. Of ik zoek een album dat ik op CD, in de spotify bieb. Doorgaans zonder resultaat, want de klassieke spotify bieb is een regelrechte ramp qua zoekmogelijkheden. Dus zet ik ‘Piano Classics Radio’ maar aan en hoor voor de duizendste keer de Mondschein sonate passeren.
Wat een armoede…

Wat zie ik nog?

In mijn vriendenkring praten we niet meer inhoudelijk over series, maar alleen nog op het niveau van titelkoppen en seizoenen.

‘Breaking Bad?’

Halverwege drie, jij?

Net begonnen. Moest eerst Blacklist afkijken.

Ben ik na seizoen twee mee gestopt.

Wat vond je van Sollinger?

Mijn vrouw vond aflevering één te donker, dus zijn we maar naar Broadchurch gegaan.

Ja, dat kijkt mijn vrouw ook, zij zit in twee, jullie?

Wij ook, derde aflevering ofzo.

Wat een armoede…

Wat speel ik nog?

We hebben de Kolonisten, Risk en Ticket to Ride in de kast staan. Maar we spelen het niet, ook al komen onze kinderen qua leeftijd allang in aanmerking. Ze hebben er geen zin in. Excuses, ik heb er geen zin in. Een bord opzetten, alle stukjes en kaartjes bij elkaar zoeken, op kleur. Spelregels nog even snel teruglezen. Geen zin in. Tik, daar opent zich Clash Royale en zonder enige handleiding tik ik een oorlogje of zeven weg. Ik leg nog even een paar woordjes in WordFeud en schiet een balletje of veertig in Ballz.

Wat een armoede…

De tijd vliegt!

Over pakweg acht jaar zijn onze kinderen het huis uit. Dan heb ik bataljons aan barbarenlegers platgelegd, alle middle of the road klassieke muziek duizend keer gehoord, een halve bibliotheek aan vlot geschreven managementproza verorberd (en niets van onthouden) en kan ik zeggen dat ik alles op Netflix heb gezien, wat al mijn vrienden ook hebben gezien.

‘Wat gaat de tijd toch snel’, zal ik zeggen bij het afscheid van mijn jongste bij zijn vertrek naar zijn studentenkamer. ‘Ik heb het gevoel dat ik je maar nauwelijks heb gesproken, dat we veel te weinig samen hebben gedaan, dat we niet genoeg van elkaar weten, dat ……

Wat een armoede…

Langzaam leven

Weg die smartphone. En opnieuw lezen ‘Waarom het leven sneller gaat, als je ouder wordt’, van Douwe Draaisma. Omdat hij laat zien, dat de tijd vliegt als je niet diepgang zoekt, nieuwe dingen onderzoekt, nieuwe wegen bewandelt, je smaak niet meer ontwikkelt, jezelf niet meer uitdaagt. En dan een dik boek opslaan, en een CD opzetten, en een bordspel opzetten en een documentaire terugkijken op uitzending gemist. Met mijn kinderen. En erover praten. Zonder schermpjes erbij. Dat is rijkdom.

Wil jij je leven fundamenteel veranderen?

Als je ergens hierboven dacht ‘eigenlijk heeft ie helemaal gelijk’, dan wordt het tijd om iets aan je leven te veranderen. En als je niet te snel terug wilt vallen in oude gewoonten, dan help ik je daar graag bij. Op een luchtige, humorvolle, confronterende, provocatieve manier, challenge ik jouw gewoontes.

Kom maar praten en iets nieuws proberen, daar begint het mee. Kleine maar besliste stapjes.

Heren: een relatiecrisis waait niet over!

Heren: een relatiecrisis waait niet over!

Bij relatietherapie met gemixte stellen, valt mij op dat de man initieel vaak de houding aanneemt van ‘dit waait wel over’. Alsof de relatiecrisis een periode van zwaar weer is: een storm en wat rollende donder. Van haar kant. Maar na regen komt zonneschijn nietwaar?!

Repareer mijn man voor mij

Omdat de vrouw vaak het appèl doet ‘repareer mijn man voor mij’, is het voor hem niet moeilijk om achterover te gaan leunen en af te wachten wat de relatietherapeut allemaal gaat ondernemen. Hij is ook wel nieuwsgierig wat er aan hem mankeert. Mankeert er eigenlijk wel iets aan hem, dan?

Als Provocatief Coach trap je tijdens relatietherapie niet in deze valkuil. Een relatiecrisis is geen overwaaiende storm, maar veeleer een dode moestuin waarin 2 tuiniers ontzettend hebben zitten slapen. Soms heeft een van beide zich zelfs drukker gemaakt om het tuintje van een ander. En de ander had dat niet door. We noemen dit ook wel: een affaire.

Relatiecrisis door een affaire

Daar hebben twee echtelieden een rol in gehad. En dus hebben ook twee mensen een rol in het herstel. Maar welke rol dan? Hoe breng je beide partners in beweging, ook als de één zich vooral slachtoffer voelt en de ander met de schuld van daderschap rondloopt?

Ik heb me verdiept in deze materie en ben met name geïnspireerd geraakt door de boeken en lezingen van Esther Perel. Ik bied provocatieve en intensieve relatietherapie aan. Want wat heb je in een crisis aan losse flodders over een periode van enkele maanden? Een intensieve therapie werkt vaak veel beter!

Ik begeleid jullie graag om de gesprekken veilig en eerlijk te voeren, met oog voor beider persoonlijkheid en identiteit.

Met oog voor alles wat er is, wat gewonnen, behouden of verloren kan worden.