Qruun Schram Relatiecoach

Mijn Seks is Stuk

Mijn Seks is Stuk

Is de seks in jouw relatie ook al stuk of zijn er andere relatieproblemen?

Niemand kon in december 2019 heen om de documentaire ‘Mijn seks is stuk’ van Lize Korpershoek. De documentaire neemt ons mee in haar -wat mij betreft moedige- persoonlijke zoektocht naar antwoorden op de vraag: kan ik mijn seks repareren? Lize heeft een relatie met Tim Hofman en ze vindt hem na drie jaar nog altijd geweldig leuk, aantrekkelijke en nog veel meer. 

De zin in seks is verloren gegaan

Maar de zin in seks met Tim is in de loop van het tweede jaar van de relatie bij Lize verloren gegaan. En dat vinden ze beiden lastig. En dan vooral Tim, want die past zich aan. Tim wil trouwens het liefst seks met Lize. Maar hij wil ook wel een soort minimum frequentie halen, desnoods met een andere partner. Dan kunnen ze bij elkaar blijven. Of niet, maar dat kan om allerlei redenen zijn, ook buiten de seks. Kortom: ingewikkeld.

De problemen waar dit stel tegenaan loopt, zien we veel tijdens relatietherapie. Een verschil aan behoefte die op zeker moment fnuikend wordt in de relatie. En dan helpt het natuurlijk om onderzoek te doen en hulp te zoeken, zoals Lize heeft gedaan.

Hoe langer de relatie hoe minder seks

Een oude volkswijsheid leert dat als je in het eerste jaar van je relatie voor iedere vrijpartij een erwt in een pot doet en na het eerste jaar voor iedere vrijpartij een erwt uit diezelfde pot haalt, de pot nooit meer leeg raakt. Het zou zomaar kunnen. Al lijkt de kans mij steeds kleiner worden. We worden gemiddeld steeds ouder en blijven langer vitaal dan onze (groot-)ouders. En seks ‘moet’ van de bladen en buitenwereld, dus het komt niet meer zomaar van de agenda af.

Vrijwel ieder stel constateert dat de vlammen van de eerste periode zeker na geboorte van kinderen beginnen te sluimeren en soms zelfs doven. Ergens las ik dat onderzoek liet zien dat vijftig procent van de relaties na een tweede baby functioneel ‘seksloos’ wordt. Minder dan tien keer per jaar, betekent dat in de meeste definities.

Verschil in zin bij de partners

Verschil in behoefte aan seks is alomtegenwoordig in relaties. Het cliché is dat hij vaker wil dan zij, maar andersom is bezig aan een opmars. Zin kan gaan over frequentie, maar ook over de ‘hoe’ van de seks. Wensen en verlangens verschillen en veranderen in de tijd. Weinig twintigers zijn bezig met BDSM, bij veertigplussers is het een dingetje, zeker sinds Vijftig tinten Grijs. Een stel dat begint als high school lovers heeft een hele uitdaging om het in bed met elkaar spannend te houden en niet te vervallen in ‘knoppen en hendels seks’. Zeker na de komst van kinderen. De vraag die in de praktijk nogal eens terugkomt: hoe maak je je fantasieën bespreekbaar? Hoe kom je met elkaar over de de drempel om van tortelende tienerseks de overstap te maken naar je verlangens als midlifer, als je aan zelfvertrouwen hebt gewonnen en schaamteloos achter je eigen taboes hebt durven gluren? Ik zeg wel eens: ‘sommige stellen sluipen behoedzaam door hun relatie, in de angst dat de gordijnen links en rechts van het pad zouden opwaaien en de taboes zichtbaar zouden maken die beiden niet durven aankaarten…’. Ik zie de documentaire van Lize daarom vooral als dit ‘achter de gordijnen gluren’. En dan niet alleen bij zichzelf; ook binnen de relatie met Tim.

Lize vraagt zich af: ben ik Fysiek stuk?

Ondanks het feit dat ze de seks met Tim in het begin wel heel leuk vond, sterker nog ‘langer leuk dan ooit tevoren’, laat Lize aanrelatieproblemen kapotte sex het begin van de documentaire toch onderzoeken of ze iets mankeert. Want een pilletje of kleine ingreep: dat zou wellicht fijn zijn. Dat blijkt niet zo te zijn. Haar respons op porno is normaal, zegt de dokter. Haar lichaam doet aan opwinding. Maar haar geest hobbelt niet mee met haar lichaam. En dat verrast de seksuoloog niet, want het fenomeen non-concordance is al lang bekend. Het is bijna vergelijkbaar met de knie-reflex: het lichaam reageert op prikkels, ook als het bewuste brein niet zoveel van die prikkels vindt. Zo’n beetje als de ochtenderectie bij mannen.

relatieproblemen kapotte seks

Is Lize dan psychisch stuk?

Als het niet aan haar fysiek ligt, dan moet het wel aan de psyche liggen. Want er is iets stuk, nietwaar: Tim heeft nog wel zin in haar maar zij niet in hem! Een kwestie van wegstrepen.

 

Wie de reacties op de documentaire leest, kan wrange vruchten plukken van een veeltakkige boom. Huiskamerpsychologen en boze mannen weten wel raad: Lize doet het niet goed want ze praat de seks stuk. Ze heeft niet geleerd lief gehad te worden. De vroege dood van haar vader (ze was vijf jaar) maakt verbinden met een man voor haar lastig. De depressiviteit van haar moeder maakt dat ze teveel met de ander en te weinig met haar eigen plezier bezig is. Ze is te breinig, een beetje autistisch misschien. Als millennial heb je het druk en veel te kiezen: al die stress helpt niet.’ En ga zo maar door.

 

Ik vind het allemaal wat. Ben je de zin in vrijen kwijt, krijg je de complete DSM-V op je voorhoofd geplakt. Ik doe daar niet aan mee. Lize is gewoon oké. Zelf concludeert ze dan ook aan het eind van de documentaire: ‘Mijn seks is gewoon mijn seks.’

Relatiedynamiek

Je zou dus ook best kunnen zeggen: hoe spannend is die hele Tim nou eigenlijk in de loop van de relatie? In eerste instantie nog een beetje onbekend voor Lize (Zou hij echt zo open en eerlijk zijn? Is hij echt vriendelijk en geïnteresseerd? Of speelt hij een rolletje en zit er een gemene narcistische lastpak onder die vriendelijke glimlach? Spannend!), maar na bijna twee jaar weet ze het wel: die Tim die deugt echt! Iedere vrouw gun je zo’n partner! Maar daarmee dooft haar vuur. Letterlijk zegt ze: ‘op het moment dat ik me niet meer onzeker voelde over ons, verdween het verlangen’. Kortom: Tim biedt haar rust en veiligheid en dat blijkt geen afrodisiacum. Is het dan werkelijk zo dat ‘een beetje fout eigenlijk best goed is, voor het in stand houden van de erotische chemie’?

Als gedoe rond seks leidt tot relatieproblemen

Relatie is een werkwoord. Of zoals ik het liever zeg: een kluswoord. Af en toe is er een klus te doen. Maar het moet toch niet op werk gaan lijken. Als je beiden niets mankeert, blijft er niet veel anders over dan ‘dingen proberen’. De adviezen die relatietherapeuten geven zijn legio. Strelen zonder bijbedoelingen, knuffelen zonder plan, naakt tegen elkaar aan in bed gaan liggen, elkaar fysiek opnieuw ontdekken, speeltjes in huis halen, samen erotische films kijken of elkaar erotische boeken voorlezen. Sommige stellen gaan op tantrische massage cursus of bezoeken de Kamasutra beurs of een erotisch feest, al dan niet met een pilletje.


Inderdaad: met het een zul je meer hebben dan met het ander. En toch is het interessant om alle opties te overwegen: als je een leven lang samen blijft, helpt het om dit thema open te houden, bespreekbaar te blijven maken, op de agenda te zetten voor regelmatige kwetsbare gesprekken.

Esther Perel: nieuwe tijden, nieuwe vragen

Steeds vaker kom ik in de praktijk mensen tegen, die wél met elkaar verder willen nadat een van beiden een affaire heeft gehad. De invloed van de bestseller ‘Liefde in Verhouding’ van de bekende relatie- en sekstherapeute Esther Perel speelt hierin zonder meer een rol. Veel stellen hebben haar vlogs al gevonden op internet of haar boeken gelezen als ze in de praktijk komen. Ze komen met de vraag die Esther Perel zo prachtig heeft geformuleerd: Hoe moet het nieuwe relatie-contract eruit zien, nu het oude niet meer werkt? En natuurlijk hebben deze stellen tegelijkertijd handvatten nodig voor de rouwverwerking rondom het verloren gaan van het oude contract.

 

Een optie die daarbij steeds vaker op tafel komt is de eventuele keuze voor het loslaten van de strikte monogamie binnen de relatie. Dit is een ontzettend spannend pad. Ik adviseer dan vaak eerst eens de serie Wanderlust op Netflix te bekijken. Het schetst een eerlijk beeld van hoe dingen kunnen gaan, als je als stel in een situatie van een affaire en dus verraad belandt. En uiteraard komt in deze serie het stel voorbij het verraad en sluit een nieuw ‘non monogaam contract’.

 

Een volgende stap kan dan zijn om met elkaar in gesprek te gaan aan de hand van het boek ‘Opening Up’ van Tristan Taormino. Haar boek geeft ontzettend veel inzichten en handvatten en daarmee een zee aan gespreksstof voor ieder stel dat durft achter de gordijnen van hun taboes te kijken. Ook voor een stel dat nooit dit pad op wil gaan, is het gesprek erover interessant, verbindend en verdiepend. Tenminste, dat zou het moeten zijn.

En wat betekent dit voor Lize en Tim?

Ze zijn jong, intelligent, in staat tot zelfreflectie. Ze communiceren ogenschijnlijk makkelijk en open met elkaar. Ze zijn elkaar toegenegen, hebben een sterke verbinding en vriendschap. En ze hebben al veel geprobeerd en onderzocht.

 

In de documentaire oppert Tim de mogelijkheid dat hij er een minnares ‘bij neemt’ om zijn seksuele verlangens in te vullen. Afgezien van de vraag of er na deze documentaire een vrouw is die deze rol voor hem zou willen invullen: ik zou ze adviseren eerst eens te praten over een gezamenlijk pad. Want Lize vond seks in het begin met Tim wel degelijk leuk en de moeite waard. Ze heeft al eens lichtjes met een vrouw gevreeën en dat vond ze niet onprettig. Zou dan het uitnodigen van een extra vrouw voor een trio niet meer voor de hand liggen, dan dat Tim zelf op pad gaat? Wie weet wat het met Lize doet om Tim te delen? En dan is er nog een zee aan mogelijkheden om samen te onderzoeken, voordat Lize tegen Tim zou hoeven zeggen: ‘Oké Tim, doe jij je ding maar, Want mijn seks is nu eenmaal mijn seks’.

Ik begeleid jullie graag om de gesprekken veilig en eerlijk te voeren, met oog voor beider persoonlijkheid en identiteit.

Met oog voor alles wat er is, wat gewonnen, behouden of verloren kan worden.

Vechten voor je relatie, 4 communicatietips

Vechten voor je relatie, 4 communicatietips

Vaak concluderen stellen dat ze veel te laat in relatietherapie zijn gegaan. Het kwam er niet van, geen van beiden durfde het voor te stellen, de afleiding door de drukte van het gezinsleven… En dat betreuren ze, want als stellen een relatiecoach zoeken, dan is er in het recente verleden een concrete aanleiding geweest.
  • Een langdurige affaire die op een lelijke manier uitkomt
  • Een echt grote ruzie, waarin dingen gezegd zijn die blijvend pijn doen
  • of zelfs een servies aan stukken, of trouwfoto’s die doormidden zijn gescheurd

En zo zijn er tal van escalaties mogelijk, die een stel doen besluiten: nu is het echt de hoogste tijd!

Aan jou daarom de vraag: wat zou in jouw relatie het signaal zijn dat het tijd wordt voor relatietherapie?

Dat je op mijn website dit stuk leest, is een positieve stap: je zoekt tips, ideeën, hulp. Mijn advies derhalve: maak een afspraak, alleen of samen en we praten erover. Hoe eerder, hoe beter. Ook als er nog geen sprake is van een echte crisis. Een open deur: een brandend huis krijg je niet meer verzekerd, een verkruimelde relatie nauwelijks meer gelijmd. Zet je reserves en scepsis even aan de kant, je relatie redden, daar moet je niet mee wachten.

Eerst nog dingen zelf proberen: 4 praktische communicatietips

Mochten jullie de stap nog niet durven zetten of staat het water nog niet hoog genoeg? Dan zijn hier vier communicatietips om vandaag mee te beginnen.

Geef elkaar complimentjes en spreek waardering naar elkaar uit.

Hoe eenvoudig kan het zijn. Begin gewoon je partner te bedanken voor kleine dingen: een kopje thee, avondeten, dat hij zijn jas ophangt, dat ze boodschappen heeft gedaan. En spreek in de avond uit wat je die dag prettig vond dat je partner deed of zei. Begin jij er gewoon mee, dan komt de ander waarschijnlijk vanzelf.

Praat nooit minachtend naar de ander, of over personen/zaken die de ander belangrijk vindt.

Minachting staat bekend als de gemeenste van de ‘vier ruiters van de apocalyps’, zoals John Gottman ooit schreef. Waar deze ruiter regelmatig verschijnt, ligt de klip voor het huwelijk zichtbaar boven water. Woorden die hierbij horen: ‘dat wijf’, ‘die klootzak’, ‘jouw gezeur’, ‘jouw baantje’. Non verbaal hoort daarbij het rollen met de ogen, badinerende blik, door de ander heen blijven praten als die emotioneel wordt. Niet doen, een killer.

Spreek niet in verwijten, maar in wensen, belangen, verwachtingen, verlangens en hoop.
Als een stel voor de eerste keer op de bank zit, kan het een kwartier of een half uur duren, maar dan beginnen de verwijten door de ruimte te vliegen.

‘Ja, maar jij klapt ’s avonds altijd je laptop open’

‘We doen nooit meer iets leuks samen, want daar heb jij geen zin in’

‘Altijd die eeuwige kritiek op mijn vrienden en mijn familie’

‘In de slaapkamer gebeurt niets meer en als het een keer gebeurt, moet het vooral snel klaar zijn’

Kun je dit anders zeggen, waardoor de ander gemotiveerd wordt om te luisteren en je wensen te vervullen? Ja dat kan! Hierbij dezelfde 4 punten, maar nu geformuleerd naar de regels van ‘geweldloze communicatie’:

‘Als ’s avonds de computer aangaat voor je werk, geef je mij het gevoel dat je je voor mij afsluit. Dat vind ik jammer, want ik zou graag dichter naar elkaar toegroeien en daarom wat meer willen praten met elkaar.’

‘Ik zou het leuk vinden om weer eens wat leuks met elkaar te ondernemen, zoals we deden in het begin van onze relatie. Gewoon weer eens naar het theater of een wandeling, even lekker met zijn tweeën eropuit.’

‘Mijn vrienden en familie zijn belangrijk voor mij. Ze zijn niet perfect, maar ik zou jou willen vragen om zonder minachting over hen te praten. Als er zaken zijn die je dwars zitten, luister ik daar graag naar en kijken we of we een modus kunnen vinden die voor ons beiden werkt.’

‘Ik zou het fijn vinden als we elkaar in bed weer zouden kunnen vinden en misschien wat nieuwe dingen zouden kunnen ontdekken en proberen. Ik mis de intimiteit, maar vind het moeilijk om in gesprek te komen over hoe we dat kunnen veranderen: zou jij er ook open en eerlijk over willen praten, zodat we er -hoe kwetsbaar en moeilijk ook- beweging in zouden kunnen brengen.’

Reageer in eerste instantie met belangstellende instemming op de ander

‘Schat, wat vind jij van onze sex?’ 

(kijkend op de smartphone) ‘Prima, hoezo vraag je dat?’

‘Nou, ja, we doen het eigenlijk altijd op dezelfde manier.’
(zucht) ‘Ja, maar we hebben het ook druk, de kinderen, werk, alles. Maar als we het doen is het toch best fijn?’
‘Jawel, maar weet jij nog wanneer het de laatste keer was? We doen het volgens mij intussen minder dan 1 keer per maand en dan zijn we in een paar minuten klaar. Vind jij dat bevredigend?’
(verstoorde blik) ‘Ja hoor, ik klaag toch niet.’
‘Oké.’

Je hebt het druk met je werk, de kinderen, je sociale leven. De relatie met je partner is een gegeven, het gaat goed, er zijn geen grote strubbelingen. Oké: echt intieme gesprekken heb je eigenlijk maar zelden en de vurige passie is verdwenen, maar dat is toch normaal?

Tja, dat is normaal en ook normaal is dat (afhankelijk van de cijfers en definities) 25-75% van de mensen in een relatie in enige vorm van intiem contact met een ander dan de eigen partner staat: het kan chatten met een ex zijn, of flirterig appen met een nieuwe collega. En dan mondt het vaak uit in meer.

Bijna 50% van de huwelijken strandt. De kinderen zijn de dupe. En het stel vaak ook.

Wat heeft dat te maken met de dialoog aan het begin van dit kopje? Nou: Er wordt hier een poging gedaan een gesprek te beginnen over iets wat heel kwetsbaar en spannend is. En natuurlijk vinden beide partners hier iets van. En wellicht zijn er fantasieën en wensen. Maar hoe spannend is het om die kenbaar te maken?! Het had dan bijvoorbeeld zo kunnen gaan:

‘Schat, wat vind jij van onze sex?’

(smartphone weg leggend) ‘Hoezo vraag je dat?’
‘Nou, ja, we doen het eigenlijk altijd op dezelfde manier.’
(glimlachend) ‘Ja, maar we hebben het ook druk, de kinderen, werk, alles. Maar ik snap wel wat je zegt: het is wel eens vuriger geweest. Denk je er veel over na?’
‘Nou ja, ik realiseer me steeds meer dat we het steeds minder doen. En we kunnen ons wel verschuilen achter van alles, maar ik wil het eigenlijk niet laten gebeuren dat we elkaar helemaal verliezen.’
‘Nee, dat ben ik met je eens. Wat goed dat je het ter sprake brengt.’ (arm om de ander leggend, een kus op de mond) ‘Wat ik eigenlijk nooit heb gevraagd: wat is stiekem een fantasie van je, die we nog nooit hebben laten uitkomen?’

Vernieuwen, nieuwsgierig blijven, samen groeien in een relatie: het valt nog niet altijd mee.

Dus als je partner eens een keer een gesprek begint wat op bovenstaande lijkt (het kan ook gaan over de relatie met ouders, de zorgen om een kind, het uitgavenpatroon van de partner): probeer dan het gesprek op gang te houden, je kwetsbaar te maken en je eerlijk uit te spreken. Vergooi de kans niet op een mooi gesprek, wat een potentieel breekpunt in de toekomst vandaag kan voorkomen! En mocht dat met zijn tweeën niet goed lukken: als mediator en relatiecoach, help ik graag die gesprekken veilig te faciliteren.

Ik begeleid jullie graag om de gesprekken veilig en eerlijk te voeren, met oog voor beider persoonlijkheid en identiteit.

Met oog voor alles wat er is, wat gewonnen, behouden of verloren kan worden.