Qruun Schram Relatiecoach

Transactionele Analyse en Provocatieve Relatietherapie

Transactionele Analyse en Provocatieve Relatietherapie

Als provocatief coach is iedere vervolg opleiding een extra groot feest. Zo heb ik de afgelopen maanden de opleiding Transactionele Analyse bij Phoenix opleidingen gevolgd. Phoenix is een gerenommeerd instituut van onbesproken kwaliteit, dus wat je daar leert, daar kun je wat mee. En dat geldt zeker voor de opleiding Transactionele Analyse. En extra leuk is het om de toepassing van Transactionele Analyse (TA) uit te werken op de manier van de Provocatieve Coach. Het mensbeeld van beide benaderingswijzen komt overeen: Mensen zijn oké én in staat tot nadenken én mensen bepalen hun eigen lot door besluiten over zichzelf, de ander en de wereld. En die besluiten kunnen herzien worden, oftewel: het is mogelijk te groeien en te leren.

Help! Mijn man is vooral een extra kind

Menig vrouw zal het gevoel herkennen: je meende te trouwen met een vent, maar eenmaal in de relatie wordt hij bij ieder beetje kritiek of tegenslag op slag een opstandige puber. En niet alleen dat: hij laat zijn wasgoed slingeren, laat deuren open- en de WC bril omhoog staan en peutert als hij zich onbespied waant in zijn neus of erger. Zo’n man roept in iedere vrouw toch een schooljuf op? Dus als vrouw moet je wel corrigeren en heropvoeden. Daarmee kom je van de weeromstuit in een stil conflict met je schoonmoeder, die voordat je het in de gaten hebt een heimelijk verbondje sluit met haar zoon: zij zullen samen die schooljuf wel even overspannen maken. Zij strijdt dag in dag uit de kwaliteit van het gezinsleven te verbeteren. Dus stuurt zij haar man de hele dag bij: hij kan best wat aanwijzingen gebruiken! Hij gaat in verzet! Waarom veranderen? Ze wist toch hoe hij was? Ze werd toch verliefd op deze vrolijke snuiter? Ze hadden het toch altijd prima samen toen zij nog niet constant overal kritiek op had?

En zo kan het gebeuren dat een stel in relatietherapie belandt: Zij klaagt erover dat hij zijn verantwoordelijkheden niet neemt en haar niet steunt. En hij ervaart kille afwijzing en een ongezellige sfeer en van vrijen komt het ook al niet al te vaak meer.

De TA helpt de diagnose te stellen

Neem mij de sterke vereenvoudiging even niet kwalijk, waarde TA kenners, het gaat hier om een korte prikkelende schets van een veelvoorkomend patroon..

Binnen TA worden drie zogenaamde ego-toestanden onderscheiden, die iedere volwassene (als het goed is) voorhanden heeft in het dagelijks leven. Deze ego-toestanden noemt de TA respectievelijk Ouder, Volwassene en Kind. Let op de hoofdletters: het gaat om de egotoestand en niet om een kwalificatie. ‘Mijn man lijkt wel een kind’ is dus een heel andere zin dan ‘mijn man reageert vanuit het Kind’.

Stellen die in relatietherapie komen met de geschetste probleemsituatie presenteren zich op de bank al vaak als de juf en het kind. Ik herinner mij een stel vanonder de rook van Rotterdam. Halverwege de dertig, een zoontje van drie. Zij heeft een kinderwens voor een tweede, maar ze twijfelt of haar man eigenlijk wel geschikt vader-materiaal is. Als hij het al in zich heeft, heeft hij er nog maar bitter weinig van laten zien.

Zij kijkt mij verontwaardigd aan en checkt of haar wensen en verwachtingen nu echt zo buitensporig zijn. Hij kan toch best zijn troep beter opruimen, attenter en galanter naar haar zijn, eens uit zijn stoel komen bij verjaardagsvisite, wat meer tijd met de kinderen doorbrengen in plaats van op zijn scherm te turen of met vrienden op stap te gaan?

Terwijl zij het beeld schetst kijkt hij mij lachend aan

Af en toe verbergt hij zijn lach achter een kussen, als het in schateren overgaat, valt hij zijwaarts in de kussens. Haar ogen rollen, met haar hand wijst ze naar hem en zegt alleen maar: ‘dit dus’.

Nu komt de TA van pas: het is duidelijk dat zij als (her-)opvoeder opereert vanuit de ‘Kritische Ouder’ positie. Voor haar zijn haar wensen ‘logisch en normatief juist’, zo heeft ze het geleerd van haar moeder, gelezen in de bladen en oma had ook enkele wijze credo’s waarmee zij het leven te lijf gaat. Door zoveel als vanzelfsprekend gepresenteerde wijsheid krimpt hij een beetje in elkaar. Zijn moeder ruimde altijd zijn rommel op en inderdaad vergeet hij wel eens een deur, WC bril en blijven de klusjes even liggen omdat Wimbledon, het WK, Max en de Olympische Spelen nu eenmaal ook aandacht vragen. Hij doet echt wel zijn best en zeker als zij echt boos wordt, dan komt hij mokkend in actie. De TA ziet het Aangepaste Kind en soms het Rebelse Kind als ego-toestand van deze man. En dit wordt bij zo’n stel een patroon: zij de juf, hij de kleuter. En leuk wordt het nog maar zelden.

Provocatieve TA toepassingen: de coach wordt vrolijk

In zijn uitmuntende boek ‘Horken en Heksen’ beschrijft Jeffrey Wijnberg oneindig veel vrolijke situaties waarin deze juf-kind dynamiek een rol lijkt te spelen. Zijn advies aan de man is duidelijk: Luister gewoon naar haar! Ze heeft het beste met jou en het gezin voor en ze heeft waarschijnlijk gelijk want er is over nagedacht. Maar veel mannen zijn hardleers. Dus zit de sleutel in het effectiever maken van de juf.

Transactionele Analyse en de Provocatief Coach

Q: ‘Maar juf je al wel genoeg? Ik zie hier een ondeugend kereltje, wat achter je rug om streken blijft uithalen’
Zij: Nou, niet dus, als jij dat zo zegt.
Q: ‘heeft hij al een naughty chair, waarop je hem kunt zetten als hij het weer echt te bont heeft gemaakt?
Zij: Nee, hij blijft gewoon voor de TV zitten
Q: Dat klinkt als een beloning voor slecht gedrag. Mijn vrouw trekt de WiFi los als ze haar zin niet krijgt en ik kan verzekeren: dan gebeuren er dingen.
Zij: Dan wordt hij heel boos.
Q: Dat mag ik hopen! En dan gaat hij op zijn buikje liggen krijsen en slaat hij met zijn vuisten op de grond?
Zij: Zoiets, hij zegt in ieder geval urenlang niets meer.
Q: Kijk! Daar hebben we resultaat, hij reageert tenminste. Dat is het goede moment om hem bij zijn oortje te pakken en naar boven te geleiden. En strafregels schrijven achter zijn bureau op de slaapkamer. Honderd keer: ‘ik mag de juf niet meer pesten’. En hij mag pas naar beneden komen als de regels zijn geschreven.
Zij: Gaat dat werken?
Q: Dat is te hopen. Anders kun je ook de ezelsoren aanpak gebruiken: je maakt een papieren kroon met twee ezelsoren en zet die op zijn hoofd. En een bordje op zijn buik: ‘ik ben stout geweest’.
Zij: Haha, maar zo handig ben ik helemaal niet!
Q: Dan is dat een volgend klusje op de lijst van je man. En plaats het maar bovenaan, want het is topprioriteit.
Zij: Oké, en wat kan ik nog meer doen?
Q: Nou in ieder geval geen snoepjes meer en ook geen knuffels.
Hij: Dat is niet echt een straf, want die knuffels krijg ik nu ook al niet.
Zij: En die verdien je ook niet, zoals je hoort.
Q: En die zou hij wel verdienen met goed gedrag?
Zij: (voorzichtig) Nou, uhm, ja dat zou dan wel logisch zijn natuurlijk.
Hij: Daar houd ik je aan!
Q: Als een juf iets belooft, dan maakt ze het ook waar.
Hij: Wat was het lijstje dingen ook alweer waaraan ik moest werken?

En zo lost het stel alle problemen zelf met elkaar op. Transactionele Analyse en Provocatieve Coaching: ze vormen een gelukkig huwelijk.

Ik begeleid jullie graag om de gesprekken veilig en eerlijk te voeren, met oog voor beider persoonlijkheid en identiteit.

Met oog voor alles wat er is, wat gewonnen, behouden of verloren kan worden.

De meest voorkomende huwelijksproblemen

De meest voorkomende huwelijksproblemen

‘Maar wat nu als je elkaar helemaal niets meer te vertellen hebt, hoe maak je het dan weer leuk?’ Ik zit aan de rand van een zwembad en praat met een vriend van een vriend. Hij is er net achter gekomen dat ik relatietherapie geef. Als het woord relatietherapie valt, is de interesse doorgaans gewekt. Want vragen over huwelijk of relatieproblemen heeft iedereen. En we vinden onze relaties belangrijker dan bijvoorbeeld onze pensioenopbouw.

’Wat zijn de meest voorkomende huwelijksproblemen?’

Hij is op zoek naar antwoorden op vragen die horen bij de relatie-fase waarin hij en zijn vrouw met drie kids onder de tien, verkeert. ‘Dat we in langere relaties de taal lijken te missen om echt met elkaar in gesprek te blijven.’

Vrijwel alle stellen die ik in therapie tref, geven aan dat een aantal dingen niet goed besproken zijn of niet meer besproken werden vanaf een zeker moment. En die ‘dingen’ worden een roze olifant die groeit en groeit totdat beide partners met de rug tegen de muur gedrukt staan en er geen bewegingsruimte meer is. En dan barst de bom.

Ik geef de vriend van de vriend voorbeelden. Hij knikt, lacht en vraagt door. Af en toe werpt hij een blik opzij naar zijn vrouw, die in het ondiepe deel van het bad met de kinderen een bal hoog houdt. Het is een leuk, aantrekkelijk stel om te zien: uiterlijk passen ze goed bij elkaar. Ze zijn hoog opgeleid, sportief en ondernemend met eigen vriendengroepjes. Ze kennen elkaar uit de studietijd in Maastricht. Studentenvereniging, alles samen, paar jaar gereisd en aan de carrière gewerkt en toen een gezin gesticht. Ze zijn intussen bijna twintig jaar een stel en de kinderen naderen de puberteit. Dan heb je uitdagingen genoeg, zo weet ik uit de praktijk.

Opvoedpoli of Liefdeskoppel

Iedereen die kinderen heeft, herkent dat er een fase is dat je je als koppel meer een ‘Opvoedpoli’ voelt, dan een liefdeskoppel. Iedereen begint onbevangen en verliefd aan de relatie. Je drinkt elkaars verhalen. Verschillen worden als leuk en complementair ervaren. Wensen, verlangens, behoeften kunnen nog vrijuit besproken worden. Alles is nog open en vrij.

Dat verandert meestal als de eerste zwangerschap zich aandient. Zij verandert hormonaal enorm en daarmee komen nieuwe emoties, behoeften en soms angsten. Hij weet niet wat hem overkomt: eerst was alles nog vrolijk en speels en nu moet hij zich voorbereiden op het vaderschap! De kinderkamer moet af, de rolverdeling verandert, je stapt samen een heel nieuw leven in bij de geboorte van de eerste. En vaak rolt een stel dan door in de relatie. Je wordt voor een groot stuk immers geleefd door je kind(eren) en alles wat de zorg voor hen met zich meebrengt.

Als de kids nog heel klein zijn, absorberen ze alle aandacht van in ieder geval moeder. Als ze wat groter worden, komen school, sport en allerlei activiteiten erbij. Er zijn dagen dat je je meer taxichauffeur voelt, dan vader. En als ze nog iets groter worden, blijven ze ’s avonds zitten in de huiskamer en heb je als koppel vrijwel geen privacy meer.

Roze olifant huwelijksproblemen

En dan heb je nog geluk, want als er medische dingen bijkomen of leer-probleem-rugzakjes dan is het allemaal nog een paar graden uitdagender. En zo verdwijnt in veel relaties eerst het magisch samenzijn, dan de intimiteit en terloops ook de gesprekken, het lachen, de halve woorden die ooit genoeg waren.

Het schijnt zelfs zo erg te zijn, dat vijftig procent van de relaties na het 2e kind functioneel seksloos wordt. Dat betekent minder dan tien keer sex per jaar.
‘Maar tien keer sex per jaar is toch nog best veel?’. Ik hoor het je denken.

Vrijpartij op TV? Awkward!

Dus je bent begin veertig en zit samen op de bank te kijken naar een romantische komedie. Althans, de ander kijkt naar de romantische komedie, jij kijkt op de telefoon. Of jullie kijken allebei op je telefoon. In je ooghoeken zie je dat de hoofdrolspelers in een vrijpartij belanden. Zo een die je zelf al heel lang niet hebt beleefd. Je voelt dat je partner ook opkijkt naar de televisie. Dat is ongemakkelijk ineens, passie aan de andere kant van de glasplaat.

‘Ik ga even kijken of de kinderen slapen, zet jij een kopje thee?’

Drie minuten later zit je samen weer in de woonkamer. De vrijpartij op tv is over, het reclameblokje is gestart. En allebei vraag je je af of het weer eens op gang zal komen. Het vrijen, of in ieder geval het gesprek erover. Of enig gesprek met wezenlijke inhoud. Want hoe vaak wordt er nog over iets anders gepraat dan de vorderingen van de kinderen of de zorgen om jullie ouders? Over de school, de buren en vriendjes?

Als relatietherapeut heb ik makkelijk praten. Maar ook ik herinner me relaties waarin mijn partner en ik het contact kwijt waren. Het gaat zo makkelijk. Het sluipt er zomaar in. En we vinden maar moeilijk een weg uit het moeras.

Waarom doen we elkaar dit aan? Hoe is het mogelijk dat we op de belangrijkste plek van ons leven -in onze relatie- spanning en ongemak voelen als we anderen het leuk zien hebben, van elkaar zien genieten, in elkaar opgaan. Wat maakt het toch zo moeilijk om gewoon te zeggen: ‘Zeg schat, hoeveel verder laten wij onze relatie nog versloffen, voordat we er een keer echt iets aan gaan doen?’, of woorden van gelijke strekking.

Je relatie leuk maken of leuk houden: de Schijf van 5

Gewoon aan de slag gaan helpt echt! Nee het gaat niet vanzelf. Maar je kunt ontzettend veel doen om je relatie van zuurstof en brandstof te voorzien. En ja: dat vereist aandacht, initiatief en toewijding. En het besef dat de continuïteit van jouw relatie geen vanzelfsprekendheid is, ook niet na twintig jaar. Want als vijftig procent van de huwelijken sneuvelt en zeventig procent van ons met een affaire in enige vorm te maken krijgt, dan is het duidelijk dat ‘op zijn beloop laten’ een heel slecht idee is. Dus pak deze Relatieschijf van Vijf er maar gewoon bij en kom achter je smartphone schermpje vandaan.

Schijf van Vijf punt één: Samen (weer) dingen beleven

Ik ben geen groot fan van een bucketlist met honderd wensen. Wel ben ik een voorstander van een komende-maanden-plan. Wat gaan jij en je partner samen doen? Met de kinderen erbij, maar zeker ook zonder de kinderen.
Tafeltje gesprek aan tafel

Wortels naar het verleden: Systemisch werken

Ons eerste advies bij een crisis is altijd om het ‘Tafeltje-gesprek’ te gaan voeren. Dit is niets anders dan dat je wekelijks op een vast tijdstip in alle rust een kop thee of glas wijn met elkaar drinkt en een echt gesprek met elkaar voert. We hebben daarvoor een aantal vaste vragen geformuleerd, die je als partners aan elkaar kunt stellen.

Het prettige aan het gesprek is, dat je de opvallende en lastige zaken van de week op een rustig moment met elkaar nog eens bespreekt: Wat ging er goed? Wat was lastig? Op welk moment vond je de ander leuk? Waar vond je dat de ander het anders had kunnen doen? Waar voelde jij je goed bij? Waarvan zou je meer of minder willen van wat in de week gebeurde? Het is een gesprek waarin complimenten een plek krijgen, waarin je wensen uit, waarin je je partner ook een spiegel kunt voorhouden buiten de emotie van het moment in de week.

Het klinkt zo eenvoudig, maar er zijn maar heel weinig stellen die een dergelijk gesprek regelmatig voeren met elkaar. Het is daarom voor veel mensen al een hele belevenis om gewoon met elkaar te gaan zitten, elkaar in de ogen te kijken tijdens het praten en de week nog eens rustig door te spreken. Begin er maar gewoon mee, als jullie het nog niet doen.

Als het met het gesprek een beetje loopt, of daarvoor al, kun je naar plan B: samen leuke dingen buitenshuis doen. Een avond uit, op stap naar theater of bioscoop. En wees daarin schaamteloos creatief, alsof je je geliefde nog maar net kent en aan deze wilt bewijzen dat je een heel frisse onconventionele en originele geest bent. Als je zo op elkaar verliefd bent geworden, dan is het ook na twintig jaar nog een goed recept om het leuk te hebben.

Kun je het je veroorloven om wekelijks of desnoods maandelijks een oppas in te huren: doen! Kies een vaste avond waarop je samen iets gaat ondernemen. Recent hoorde ik iemand die nog altijd de maandelijkse ‘Ja-date’ deed met haar partner. Een keer in de maand organiseert de één een uitje en de ander moet ‘Ja’ zeggen tegen alles. Dus als je een uitnodiging krijgt met daarin het voorschrift om om 19:30 aan de bar in het Amstel hotel te staan in lange zwarte jurk, een bloem in het haar en twee fris-sprankelende glazen gin-tonic: dan sta je daar precies op dat moment als voorgeschreven. En dan komt hij binnen en begint de avond: Carré is op loopafstand, de IT op tramafstand en een Ajax Skybox bereik je met de metro. Je weet niet wat er komen gaat, maar je zegt alleen maar ‘Ja leuk!’. En de volgende keer organiseert zij. En zo beleven ze om en om de avonturen die in ieder geval één van beide partners geweldig leuk vindt.

In de volgende blog zal ik ingaan op de andere vier punten van de Relatie-schijf van Vijf.

Ik begeleid jullie graag om de gesprekken veilig en eerlijk te voeren, met oog voor beider persoonlijkheid en identiteit.

Met oog voor alles wat er is, wat gewonnen, behouden of verloren kan worden.

De 5e Liefdestaal, Lichamelijk contact

De 5e Liefdestaal

Lichamelijk contact

Elkaars hand vasthouden tijdens een wandeling. Als je verliefd bent, is het heerlijk. Als de relatie niet lekker loopt is het ingewikkeld. Soms is het zelfs onmogelijk. De hand van je partner is de hand van een vreemde geworden.

Relatieproblemen als lichamelijk contact de Liefdesmoedertaal van je partner is

In deze blog komt de liefdestaal aan bod die je moeiteloos hanteert of kunt aanleren als alles lekker loopt, maar die o zo ingewikkeld is, als je al in de relatieproblemen zit: ‘Lichamelijk contact’.

Knuffelen in tijden van relatieproblemen

Omarmen, knuffelen, een hand over de bol. Lichamelijk contact is de eerste liefdestaal die tegen ons gesproken wordt als baby. Baby’s die worden geknuffeld, vastgehouden en gekust, ontwikkelen een gezonder gevoelsleven dan baby’s aan welke deze blijken van liefde niet worden gegeven. Wie het reality programma Big Brother volgde, zag dat na een aantal weken de huisgenoten elkaar knuffelden, tegen elkaar aanhingen op de bank, in elkaars armen troost zochten. Zonder dat contact was het kennelijk niet te doen.


Alleenstaanden wordt zelfs aangeraden een huisdier te nemen om te aaien en knuffelen: de bloeddruk daalt en er worden gelukshormonen aangemaakt.

 

Fysiek contact houdt ons gezond en happy. Toch verdwijnt het vaak tussen partners. De knuffels en het stoeien raken voorbehouden aan de kinderen. Kussen worden vluchtiger. De een slaapt al voordat de ander naar bed gaat. Een laatste nachtzoen wordt niet gegeven. Onderzoek bevestigt dat huwelijken met kinderen zomaar celibatair kunnen worden: geen sex, maar ook vaak geen aanhalen of knuffels meer. De slaapkamer wordt een kille plek in huis. Het laatste restje lichamelijk contact is de kleine botsing in de keuken, als je elkaar even niet zag aankomen.

 

En dat is onverdraaglijk voor de partner waarvoor lichamelijk contact de Liefdesmoedertaal is. Hij of zij wordt kortaf en wrokkig, loopt gefrustreerd rond, ontevreden met zichzelf. Geen idee waar het vandaan komt, maar chagrijn begint te overheersen. Dan kan een hand op de arm van een leuke collega ineens heel verwarrend zijn.

De taal en de dialecten

Als lichamelijk contact de taal is, dan zijn terloopse aanrakingen, tegen elkaar aanzitten, knuffelen, masseren en vrijen de dialecten. Dit is een belangrijk gegeven. Al te vaak hoor ik in de praktijk dat een vrouw haar man niet meer durft aan te raken, ‘omdat hij dan meteen wil vrijen’. Andersom zal de man dan zeggen: ‘ze raakt me nooit meer aan, dus als het dan een keer gebeurt, hoop ik altijd dat we eindelijk weer een keer gaan vrijen’.


De metafoor ligt voor de hand: Hij trapt het gas direct diep in, zo gauw zij naast hem op de bijrijders-stoel plaatsneemt. De enige optie die zij nog heeft is de handrem aantrekken of uit de auto springen. Ze zit klem en weet geen andere manier meer. Voor hem een enorme kwetsing en afwijzing. Zij sluit zich af, hij draait haar wrokkig de rug toe.

Voor mannen (vooral mannen!) met deze Liefdesmoedertaal ontstaat de ondraaglijke situatie dat de kleine gebaren uitblijven. Zijn partner wil die nog wel geven, maar niet als hij dat direct als avance interpreteert voor een vrijpartij. Deze mannen klagen erover dat ‘er geen knuffeltjes meer zijn’, dat ze ‘geen kusjes in de nek meer krijgen’. Inderdaad: de verkleinwoorden gebruiken zij doorgaans zelf. Het is de taal van het jochie dat zo heerlijk door zijn moeder op schoot werd getrokken, de geur van haar hals, het giebelende kietelen, de veiligheid van de armen en de moederborst. Hoe intiem wil je het hebben? Een vrouw van zo’n man weet zich geen raad. Zijn hunkeren maakt haar afkerig, zijn wrokkige verlangen is voor haar allerminst uitnodigend of opwindend. Als ze een vinger geeft, dreigt verlies van de arm. Ze haalt het dan ook niet in haar hoofd. De vicieuze cirkel wordt zelden doorbroken.

Herstel van lichamelijk contact: het kan echt helpen bij Relatieproblemen

In de praktijk krijgen stellen van ons het advies om lichamelijk contact terug te brengen in de relatie, ook al voelt het nog niet zo. Natuurlijk zijn grenzen heilig en mag er niets worden afgedwongen. Maar tweemaal daags een knuffel, langere tijd, even echt met de armen om elkaar heen, is altijd een onderdeel van het herstel-recept.


En een kus: bij binnenkomst, bij vertrek en als laatste voor het slapen. En als het even kan tegen elkaar aanzitten op de bank bij een Netflix-serie. Het zijn kleine stappen, maar als jouw partner lichamelijk contact als liefdestaal heeft, kan alles veranderen als een donderslag bij heldere hemel.


Kortom: loopt het niet lekker in je relatie en ben je je ervan bewust dat er bijna geen lichamelijk contact meer is tussen jouw en je partner? Neem dan zelf het initiatief. Met kleine gebaren: een hand op de pols, even wrijven over de rug, een aai over de wang, een kus in de nek. Als je partner dan meteen gas geeft en door wil naar een vrijpartij, terwijl je daar nog niet aan toe bent? Stop hem (of haar) af, wees assertief. Vertel dat je besloten hebt ‘meer aan te raken’, omdat je hoopt dat dit helpt de relatie te herstellen. Maar dat je nog niet toe bent aan een vrijpartij. Bespreek met elkaar de situatie die is ontstaan, het liefst tijdens een rustig gesprek op een vaste avond. Dan kun je de emoties uit de conversatie houden en aandachtig naar elkaar wensen en verlangens luisteren.


En als dat met zijn tweeën te spannend is, dan is er vast een relatietherapeut in de buurt, waar je dat samen in een veilige setting kunt laten begeleiden. Het zou wel eens een wereld van verschil kunnen maken.

Ik begeleid jullie graag om de gesprekken veilig en eerlijk te voeren, met oog voor beider persoonlijkheid en identiteit.

Met oog voor alles wat er is, wat gewonnen, behouden of verloren kan worden.

Relatietip: Spreek de taal van de behulpzame klusjesman!

Relatietip: Spreek de taal van de behulpzame klusjesman!

Als je relatieproblemen voor wilt zijn, is het belangrijk dat je de liefdestaal van je geliefde kent en deze ook regelmatig spreekt. Als relatiecoach moet je van alle markten thuis zijn, dus je verdiept je in de liefdestalen: communicatie is een voertuig waarmee veel bereikt kan worden.

Sommige partners, meestal mannen, fleuren op van bemoedigende complimentjes: ze worden graag even op het schild gehesen. Anderen, meestal vrouwen, vinden quality time heel belangrijk: even het centrum van de aandacht zijn met de smartphones terzijde. Weer anderen doen het geweldig op cadeautjes en attenties, dit is redelijk gelijk verdeeld over mannen en vrouwen. Je kon hierover lezen in mijn eerdere blogs over het lezenswaardige boek ‘De vijf Liefdestalen’ van Gary Chapman.

Vandaag ga ik het hebben over de vierde Liefdestaal, die doorgaans wordt gesproken door een voor veel vrouwen onweerstaanbare man: de handige doe-het-zelver. Ik ben er niet zo een, zo laat mijn vrouw mij regelmatig weten. Maar ik weet: een man die dingetjes doet voor zijn vrouw is een liefdesfluisteraar.

Kleine opdrachtjes

‘Moet ik een mannetje regelen, of ga je de plintjes nog een keer vastzetten. Zoals beloofd?’ Mijn vrouw kijkt me meewarig aan. Het vertrouwen is weg. Ze had zich het huwelijk met mij anders voorgesteld, toen ze bij de eerste date mijn gereedschapskist in de gang zag staan. Het stof dat erop lag, had ze niet opgemerkt.

 

De plintjes liggen nog los. Ik had het kleine opdrachtje kennelijk aanvaard. Dat van die belofte staat me niet bij, maar een vage toezegging zou zomaar kunnen. Ik kan namelijk moeilijk leven met de realiteit: ik ben een man met twee linkerhanden. Sterker nog, ik ben een soort verdubbelde linkerman. Kromme spijkers, dolgedraaide schroefjes, opgedroogde kwastharen op een pas geschilderde wand. Ikea meubels zet ik grotendeels drie tot vier keer opnieuw in elkaar tijdens de montage. En ik ben bang voor koperdraadjes. Te vaak onder stroom gestaan. In de Gamma verdwaal ik.

 

Mijn vrouw vindt dat woest onaantrekkelijk. Gelukkig kan ik koken en kom ik een eind met het huiswerk gymnasium van onze dochter, anders stond ik allang buiten.

Huishoudelijke taken verdelen valt niet mee

‘Ik loop al tien jaar alles achter meneer zijn kont op te ruimen, ik zorg dat het huis aan kant is, ik zorg dat het schoon en leefbaar is in huis. Nooit krijg ik eens een complimentje, mijn man vindt het allemaal maar normaal dat ik dit allemaal doe’. Janita kijkt me aan met de blik ‘je begrijpt toch wel hoe frustrerend dat is?’, dus ik zeg: ‘dat moet inderdaad zeer frustrerend zijn’. Wilfred kijkt al even verontwaardigd. Hij schudt zijn hoofd. ‘Van mij hoeft het huis niet altijd perfect in orde te zijn. De kinderen maken rommel en komen met schoenen binnen, de hond, vriendjes: ons huis leeft! Natuurlijk is het dan een zootje eind van de dag, maar dat betekent toch niet dat we de hele dag constant aan het opruimen en schoonmaken moeten zijn?’

Ja, maar jij doet helemaal nooit iets in huis! Als je nou maar een keer uit die stoel kwam en de stofzuiger pakte. Je hebt in je hele leven nog geen toilet schoongemaakt.

Wilfred kijkt me wanhopig aan: ‘En zo gaat het dan altijd: ik doe zogenaamd nooit wat, maar intussen zorg ik wel dat de rekeningen betaald kunnen worden. Maar daarvoor wordt nooit eens dankjewel gezegd’.

 

Janita staat er alleen voor. Althans, dat gevoel heeft ze sterk. Als we verder praten blijkt dat Wilfred wel degelijk dingen in huis doet, maar meer volgens de 80-20 regel waarbij hij wel de hoofdlijnen ziet, maar in de details steken laat vallen. Details die Janita razend maken, omdat ze daardoor het gevoel heeft dat Wilfred niet echt moeite doet.

Relatietip: spreek je wensen uit

anita had als oudste dochter al een belangrijke rol thuis waar het ging om moeder -haar ouders waren gescheiden- te helpen het gezin draaiende te houden. Zij heeft geleerd om zich heen te kijken in huis en in het gezin om te zien wat er moet gebeuren om haar moeder te ontlasten. Voor haar is alles vanzelfsprekend. Wilfred had ook zo’n zus. Hij deed net als zijn vader niets in huis.

 

‘Wat zou je van Wilfred willen?’

Dat hij een paar dingen van me over neemt en die echt goed doet, zodat ik ervan op aan kan. Een keer per week stofzuigen. De garage opgeruimd houden, zodat de fietsen er makkelijk in en uit kunnen. De volle wasmand naar de wasmachine tillen, zodat ik mijn nek niet een keer breek op de trap.

‘En wat nog meer?’

Dat hij een keer een kopje thee voor mij zet, in plaats van andersom. Dat hij een keer tegen me zegt dat ik even kan blijven zitten. Dat hij wel even de keuken aan kant maakt.

‘Wat zou dat voor je betekenen?’

Dat we ’s avonds samen in een opgeruimd huis even met zijn tweeën op de bank kunnen zitten en met elkaar praten. Dat ik me niet meer opgejaagd hoef te voelen over alles wat er nog moet gebeuren. Dat hij me belangrijk genoeg vindt om rekening met me te houden.

Het is duidelijk: Janita is van de vierde liefdestaal. De taal van ‘Acts of Services’: helpende handen en kleine klusjes. Als Wilfred leert te zien wat er moet gebeuren en uit zichzelf in beweging komt, zou dat Janita ontzettend gelukkig maken. Een lampje vervangen, de afwasmachine uitruimen, een fotolijstje ophangen. Een kopje thee zetten, even boodschappen doen en dan een blad toastjes op tafel zetten.

Je man een handje helpen

Vrouwen als Janita hebben het niet makkelijk. Maar ze kunnen het zichzelf veel makkelijker maken. Door hun wensen kenbaar te maken. Taken te verdelen. Lijstjes te maken. Want veel mannen doen het uitstekend op kleine opdrachtjes. Mits je ze ervoor bedankt, even op het schild hijst. We praten hierover met elkaar verder en inderdaad blijkt dat Wilfred niet in de gaten heeft hoezeer Janita zijn steun in het huishouden mist. Dat ze zich steeds meer een sloofje is gaan voelen de afgelopen jaren. En dat is allerminst de bedoeling van Wilfred.

 

Ik herhaal het wensenlijstje van Janita en kijk haar man aan: ’Zou dat je kunnen lukken, Wilfred?’

Tuurlijk. Als jou dat gelukkig maakt, schat, dan ga ik dat toch gewoon doen.

Janita vertrouwt het nog niet helemaal.

 

‘Zeg maar: dankjewel schat, dat je dat voor mij gaat doen’, zeg ik haar voor.

Dankjewel schat, dat je dat je dat voor me gaat doen.

Ze trekken hun jassen aan, Wilfred loopt al naar buiten.


‘Vergeet niet hem de hemel in te prijzen als hij iets van het lijstje heeft gedaan’, fluister ik nog.

Ik begeleid jullie graag om de gesprekken veilig en eerlijk te voeren, met oog voor beider persoonlijkheid en identiteit.

Met oog voor alles wat er is, wat gewonnen, behouden of verloren kan worden.

Relatietip: Leer de kunst van het geven

Relatietip: Leer de kunst van het geven

Een vriend van mij kreeg eens een super stoomstrijkijzer van zijn vrouw cadeau. Voor zijn veertigste verjaardag. Mijn vrouw zag het direct: een geweldig ding. Met een flex-stekkersnoer dat optimale wendbaarheid verleende aan de azuurblauwe bout die meer stoom produceerde dan de Hogwarts Express bij vertrek van perron 9¾. De bijgeleverde strijkplank was gladder dan een ijsvloertje na een dweilpauze. Kortom: niets stond urenlang strijkplezier in de weg!

Twee jaar later kwam zijn affaire uit en belandden ze in relatietherapie..

Misschien was die affaire er ook wel geweest als zijn vrouw twee vliegtickets Berlijn had geboekt met twee kaartjes voor een rockconcert van zijn favoriete heavy metal band, maar ik denk het niet. Soms is een crisis tamelijk eenvoudig te voorspellen, daarvoor hoef je geen relatietherapeut te zijn.

De derde liefdestaal: Cadeautjes en attenties ontvangen

In deze blog wil ik je graag wijzen op een veel voorkomende liefdestaal bij vooral vrouwen: ‘Cadeautjes en Attenties ontvangen’. Mensen met deze liefdestaal voelen zich geliefd en gezien als ze met kleine en grotere geschenken verrast worden door hun partner. Verrassen is een belangrijk element: er is zoveel meer te doen dan de jaarlijkse bos rozen op moederdag of haar favoriete parfum voor hem, op vaderdag. En het is helemaal niet zo moeilijk om groots te worden in het maken van kleine gebaren. Zelfs voor de zuinige boekhouder staan er voldoende tips in deze blog. Dus als je relatieproblemen hebt en je wilt iets doen aan de sfeer: leer deze liefdestaal!

Een cadeau zegt meer dan duizend woorden

Het is niet voor niets dat bij veel huwelijksrituelen cadeau’s te pas komen: een ring, een bruidschat, een kleine veestapel. In alle culturen horen giften bij het officieel maken van een relatie. Maar ook in de beginfase van een relatie horen ze erbij: iedereen herinnert zich het verliefde verleidingsspel, waarvan kleine attenties en cadeautjes een vanzelfsprekend onderdeel zijn. Bloemen, parfum, kaartjes voor bioscoop of theater, lingerie: aan fantasie ontbreekt het de verliefde man maar zelden. Hoe anders is dat na een paar jaar relatie! Menig partner kan zich een laatste attentie niet eens herinneren, als wij er tijdens relatietherapie naar vragen. En natuurlijk hangt niet iedereen er even sterk aan, maar algemeen kun je best stellen dat we gevoelig zijn voor cadeautjes, mits die zorgvuldig zijn uitgekozen. Een doos bonbons of bosje bloemen kan best een keer in geval van nood, maar durf vooral eens buiten die box te denken!

Je partner verrassen kost niets

Oke, jouw partner heeft als liefdestaal dus ‘Ontvangen van cadeautjes’. Les 1 voor jouw nieuwe aanpak: zoek het in het kleine en spontane. Stel dat je de goede gewoonte hebt om dagelijks te wandelen of regelmatig te joggen in de natuur. Dan kom je onderweg van alles tegen: een vogelveer, een bijzondere steen, een fraaie tak, dennenappels. Pak deze op en verzin onderweg naar huis een verhaal bij je vondst. Koppel het aan iets wat gaat over jullie relatie, geef het een symbolische touch mee. Bij thuiskomst zet je een kop thee voor je partner en je legt op het dienblad een handgeschreven kaart met een liefdevolle toelichting op het kleinood. En dat zet je zonder verder commentaar onder de neus van je geliefde. Moet jij eens opletten wat er gebeurt.

In relatietherapie-land weten wij: diamonds mogen dan a girls best friend zijn, maar een dennenappel met een gloedvol compliment, komt zeker zover. Met aandacht, een open blik en de juiste timing heb je als man altijd entree tot het hart van je vrouw. Het gaat er vaak niet om wat je geeft, maar waarom je juist voor dat cadeau hebt gekozen. Het verhaal is kortom veel belangrijker dan het ‘ding’ zelf. Kaartjes voor een opera in Teatro alla Scala in Milaan is een geweldig cadeau. Maar je doet je partner wellicht nog meer plezier met een oprechte, goed getimede persoonlijke serenade in de badkamer. Ik wil maar zeggen: het kan allemaal voor weinig.

Word een grootse giften-gever met de volgende relatietips

1. Is je partner over tien dagen jarig? Zorg dat je negen kleine cadeautjes hebt voor de negen dagen voor de verjaardag. Iedere dag een klein cadeautje op een verrassend moment of een verrassende plek, opbouwend naar de verjaardag. Je begint met een zorgvuldig uitgekozen kaart, de volgende dag een roos, de dag erna precies de juiste concealer (je moet er even induiken, maar dan kom je in een enorme wereld van kleine cadeautjes), en dan haar favoriete boek (misschien een half jaar daarvoor gekocht bij een signeersessie … Voorbereiding begint na de vorige verjaardag. En zo verder. Ik beloof je: op dag tien volstaat een ontbijt op bed en een warme knuffel. Onvergetelijk.

2. Voor substantiële cadeau’s is het handig een stiekem lijstje bij te houden met wensen en verlangens die je partner uitspreekt. ‘Ik ben eigenlijk toe aan een nieuwe toilettas”, of ‘Ik heb de laatste tijd zo’n last van mijn voeten’ of ‘Tommy Wieringa heeft een nieuwe roman uit’. De goede gever noteert ‘toilettas’ en ‘voeten-verwen-arrangement’ en ‘nieuwe roman Wieringa’ toe aan het geheime lijstje.

3. Het hoeft niet altijd duur en exclusief te zijn wat je geeft. Zoek het ook in ‘hoog-frequent met het kleine gebaar’: een grappige selfie ergens gedurende de dag, een uitgeknipt hart met een lieve tekst, een minipakje met een frutsel die jouw partner ’s avonds op het hoofdkussen vindt, als jij op zakenreis gaat.

De grootste gift: jezelf

Het lijkt vanzelfsprekend, maar het gaat niet altijd goed. En dat komt met een hoge prijs.
Dus: ben erbij als de baby wordt geboren, zeker omdat je ook enkele keren bij de puf-lessen aanwezig was. Heeft je partner een afspraak in het ziekenhuis waardoor hij/zij gespannen is? Zorg dan dat je erbij kunt zijn. Begrafenis van een goede vriend(in) van je partner: maak er tijd voor vrij. De maandviering van jullie kind: vlak voor het begin opduiken en actief foto’s maken, zodat je partner rustig kan kijken. En als je een keer echt groots wilt uitpakken: stel je partner neemt afscheid bij een werkgever en er wordt een borrel voor georganiseerd. Dan loop jij onherkenbaar rond in een mascottepak als Maya de Bij of Super Mario. Na de speech van de baas nodigt deze jou uit naar voren en introduceert je. Je zet je mascotte kop af en spreekt enkele onvergetelijk zinnen. ‘Jij bent mijn allerliefste bezige bijtje’ of ‘Jij kan ieder level in het grote spel van het leven aan’. Het lijkt klef, maar je vult de liefdestank van je partner in één klap tot de rand.

Bron: The five love languages, Gary Chapman

Ik begeleid jullie graag om de gesprekken veilig en eerlijk te voeren, met oog voor beider persoonlijkheid en identiteit.

Met oog voor alles wat er is, wat gewonnen, behouden of verloren kan worden.

Relatietip: Netflixen is geen Quality Time

Relatietip: Netflixen is geen Quality Time

Je relatie verdiepen, of eerst nog even een Netflix-serie samen uitkijken? Een goed gesprek om je huwelijk te verbeteren, of toch het laatste seizoen van je favoriete HBO-serie aanzetten? In veel relaties wordt deze vraag te weinig gesteld: ‘to Netflix or not to Netflix?, that’s the question.’

Quality Time

Samen Breaking Bad kijken en dit als Quality Time bestempelen, is een vergissing. Ik durf de stelling aan: wie een leukere relatie wil, moet vooral eens een serie overslaan. De schermen uitzetten. De smartphone wegleggen. De online-shop dichtklappen.

 

Want: relatieproblemen zijn afhankelijk van welke relatietherapeut of -coach je erover spreekt vaak (of misschien wel altijd) communicatieproblemen. De beste manier om aan je relatie of huwelijk te werken, is dus aan de slag gaan met communicatie. In het boek ‘the 5 love Languages’ Ivan Gary Chapman lees je meer over de eerste liefdestaal: Waardering, Bemoediging en Complimenten.

Ik wil hier nader ingaan op de tweede Liefdestaal: Quality Time.

Doen we een wijntje om het te vieren?

Wie in een restaurant om zich heen kijkt ziet direct wie er nog verliefd zijn en wie al langere tijd samen. Verliefde mensen kijken niet op hun telefoon en ook maar beperkt om zich heen. Ze kijken naar het object van hun verliefdheid aan de andere kant van de tafel. Ze zijn zo druk in gesprek dat ze hun eten vergeten, maar wat geeft het: ze zijn verliefd, dus echte trek hebben ze niet.

Verderop in het restaurant zitten stellen die niet meer verliefd zijn. Ze praten nog wel met elkaar, maar kijken elkaar daarbij niet meer strak aan. Ze proeven en becommentariëren hun eten en de wijn. Als hij een grapje maakt, lacht hij er zelf maar om, zij doet het allang niet meer. Zij checkt iets op haar telefoon en laat het hem zien, hij veegt zijn mond af met een servet en steekt van wal.

In een restaurant op de telefoon zitten….

Ik hoor je denken: o ja, van die stellen die om zich heen zitten te kijken of op de telefoon.  Die niets meer te delen hebben. Verveling en rampspoed gutsen over het tafellaken. Het is waar: die stellen zijn er ook en die moeten nodig in relatietherapie…

Maar die stellen bedoelde ik niet! Ik bedoelde de stellen die al lang een relatie hebben, maar nog steeds met een zeker plezier met zijn tweeën lekker gaan uit eten. Ze zijn niet de hele tijd diep in gesprek, maar ze praten wel over de dingen die hen bezighouden en die hen beiden betreffen. Een appje van een (klein-)zoon wordt even samen gelezen, een berichtje terug formuleren ze samen.

Dat stel heeft ruimte gemaakt voor Quality Time. Een rustig moment met zijn tweeën, met niet al teveel afleiding, vertrouwd samenzijn, gesprekken over de dagelijkse gang van zaken en de kinderen. En misschien ook wel over uitdagingen in hun relatie waarmee ze worstelen. Misschien is hij wel verliefd geworden op een collega en biecht hij dat hier op. Of heeft zij zojuist de avances genoten van een klant en vraagt zich af wat ze ermee moet. Dat zijn niet altijd makkelijke gesprekken samen, maar ze horen wel thuis in een relatie die gebouwd is op vertrouwen en respect voor elkaar.

Het leven dendert voort: Relatiefase diagnostiek

Als het verliefde stel uit het restaurant een jaar verder is, komt het besluit om samen te gaan wonen. Dan moet je eens worden over een woning (hoeveel kamers, een tuin, een man-cave?) over het eventueel stichten van een gezin, over wonen versus werk, over de verdeling van werk en privé tijd alleen en samen. Op zeker moment komt de eerste baby en stopt het slapen, en dan komt de tweede en stopt de sex. Maar ja, dat hoort erbij. Dus mag papa een keer per week met vrienden hard gaan drinken en gaat mama regelmatig met vriendinnen op pad. En dan gaan de kinderen puberen en blijkt dat papa en mama het niet over alle regels eens kunnen worden: ach een blowtje een keer, ach een biertje een keer, ach een vriendje dat wil blijven slapen bij dochterlief. En dan zijn er wellicht al meer problemen in het gezin: er was een huilbaby, er is een dyslect, een heeft ADHD of PDD NOS, en zijn vader heeft zorg nodig, maar zijn moeder kan het niet opbrengen en haar moeder begint te dementeren: weer een paar ballen in de lucht.

En dan verliest hij zijn baan, of zij maakt promotie en is ineens veel minder beschikbaar voor het gezin. hij begint een eigen zaak en dat loopt niet lekker, zij heeft een burn out. Hij schiet toch nog in een midlife crisis, terwijl zij de eerste opvliegers voelt opkomen. Hij wil nog een keer heel andere sex, zij wil eigenlijk helemaal geen sex meer, als het even niet hoeft.

En dan gaan de kinderen het huis uit. Empty nest. Elkaar moeten hervinden. Zij is eigenlijk verveeld en hij vindt haar een verwende zeurpiet. Dan begint hij een affaire, waar zij via zijn slingerende smartphone achterkomt. Ze voelt zich verraden, maar kan niet ontkennen dat het tussen hen al jaren stil was tussen de lakens. En ga zo maar door.

Al deze dingen komen voor in relaties. En meer, of anders, of andersom. Bij iedereen, vroeg of laat, in matige of ernstige vorm. Niets om je voor te schamen. En om al die drempels, uitdagingen, spanningen, verleidingen schadevrij voorbij te komen, is investeren in communicatie met elkaar belangrijk.

Tijd maken voor een echt gesprek

Quality time samen, gaat meer dan over praten met elkaar vooral over wcht goed luisteren naar elkaar. Met een open nieuwsgierige houding. Doorvragen, instemmend zijn ook al schrik je een beetje. In het wereldberoemde boek ‘Houd me Vast’ van EFT goeroe Sue Johnson worden suggesties gedaan voor de gesprekken die je als stel met elkaar moet hebben. Daarnaast geeft het boek veel inzicht in hoe gesprekken mis kunnen lopen of zelfs escaleren. Het is nog niet zo makkelijk om constructies, open, nieuwsgierig te blijven, als je partner dingen zegt die jij nog niet wilt horen.

Gesprekken over de moeilijke thema’s nu, voorkomen veel problemen later. In de praktijk zien we dat veel koppels niet echt meer tijd en ruimte maken voor goede gesprekken. In het voorbijgaan wordt er wel eens iets kort aangesneden. In de drukte laten we veel dingen maar gewoon gaan zoals ze gaan. Maar als het echt spannend wordt, is er aandacht en focus nodig om tot een goed inhoudelijk gesprek te komen. Daar hoort geen afleiding bij.

Dat betekent dat Netflix uit staat. En je je telefoon weglegt. En het scherm dichtklapt. En dat je misschien even elkaars handen pakt en elkaar diep in de ogen kijkt en om de beurt wensen uit, verlangens, gedachten. En dat de ander luistert en instemmend nieuwsgierig blijft. Vooral als de partner zich kwetsbaar opstelt en iets durft op te biechten aan verlangens en wensen, waar je samen nog nooit over hebt durven praten. Stellen die daar wekelijks 2 uur echt tijd voor maken, zijn succesvoller dan stellen die ‘wel zien waar het schip strandt’. Paren die investeren in deze gesprekken groeien individueel en samen. Ze lachen samen en tolereren meer van elkaar. Ze steunen elkaar en verwonderen zich waarom die ander toch zo leuk en verrassend blijft.

In mijn praktijk help ik stellen graag om de weg naar die gesprekken met elkaar terug te vinden.

Liever je relatie fixen, dan Netflixen. That’s the answer.

Vechten voor je relatie, 4 communicatietips

Vechten voor je relatie, 4 communicatietips

Vaak concluderen stellen dat ze veel te laat in relatietherapie zijn gegaan. Het kwam er niet van, geen van beiden durfde het voor te stellen, de afleiding door de drukte van het gezinsleven… En dat betreuren ze, want als stellen een relatiecoach zoeken, dan is er in het recente verleden een concrete aanleiding geweest.
  • Een langdurige affaire die op een lelijke manier uitkomt
  • Een echt grote ruzie, waarin dingen gezegd zijn die blijvend pijn doen
  • of zelfs een servies aan stukken, of trouwfoto’s die doormidden zijn gescheurd

En zo zijn er tal van escalaties mogelijk, die een stel doen besluiten: nu is het echt de hoogste tijd!

Aan jou daarom de vraag: wat zou in jouw relatie het signaal zijn dat het tijd wordt voor relatietherapie?

Dat je op mijn website dit stuk leest, is een positieve stap: je zoekt tips, ideeën, hulp. Mijn advies derhalve: maak een afspraak, alleen of samen en we praten erover. Hoe eerder, hoe beter. Ook als er nog geen sprake is van een echte crisis. Een open deur: een brandend huis krijg je niet meer verzekerd, een verkruimelde relatie nauwelijks meer gelijmd. Zet je reserves en scepsis even aan de kant, je relatie redden, daar moet je niet mee wachten.

Eerst nog dingen zelf proberen: 4 praktische communicatietips

Mochten jullie de stap nog niet durven zetten of staat het water nog niet hoog genoeg? Dan zijn hier vier communicatietips om vandaag mee te beginnen.

Geef elkaar complimentjes en spreek waardering naar elkaar uit.

Hoe eenvoudig kan het zijn. Begin gewoon je partner te bedanken voor kleine dingen: een kopje thee, avondeten, dat hij zijn jas ophangt, dat ze boodschappen heeft gedaan. En spreek in de avond uit wat je die dag prettig vond dat je partner deed of zei. Begin jij er gewoon mee, dan komt de ander waarschijnlijk vanzelf.

Praat nooit minachtend naar de ander, of over personen/zaken die de ander belangrijk vindt.

Minachting staat bekend als de gemeenste van de ‘vier ruiters van de apocalyps’, zoals John Gottman ooit schreef. Waar deze ruiter regelmatig verschijnt, ligt de klip voor het huwelijk zichtbaar boven water. Woorden die hierbij horen: ‘dat wijf’, ‘die klootzak’, ‘jouw gezeur’, ‘jouw baantje’. Non verbaal hoort daarbij het rollen met de ogen, badinerende blik, door de ander heen blijven praten als die emotioneel wordt. Niet doen, een killer.

Spreek niet in verwijten, maar in wensen, belangen, verwachtingen, verlangens en hoop.
Als een stel voor de eerste keer op de bank zit, kan het een kwartier of een half uur duren, maar dan beginnen de verwijten door de ruimte te vliegen.

‘Ja, maar jij klapt ’s avonds altijd je laptop open’

‘We doen nooit meer iets leuks samen, want daar heb jij geen zin in’

‘Altijd die eeuwige kritiek op mijn vrienden en mijn familie’

‘In de slaapkamer gebeurt niets meer en als het een keer gebeurt, moet het vooral snel klaar zijn’

Kun je dit anders zeggen, waardoor de ander gemotiveerd wordt om te luisteren en je wensen te vervullen? Ja dat kan! Hierbij dezelfde 4 punten, maar nu geformuleerd naar de regels van ‘geweldloze communicatie’:

‘Als ’s avonds de computer aangaat voor je werk, geef je mij het gevoel dat je je voor mij afsluit. Dat vind ik jammer, want ik zou graag dichter naar elkaar toegroeien en daarom wat meer willen praten met elkaar.’

‘Ik zou het leuk vinden om weer eens wat leuks met elkaar te ondernemen, zoals we deden in het begin van onze relatie. Gewoon weer eens naar het theater of een wandeling, even lekker met zijn tweeën eropuit.’

‘Mijn vrienden en familie zijn belangrijk voor mij. Ze zijn niet perfect, maar ik zou jou willen vragen om zonder minachting over hen te praten. Als er zaken zijn die je dwars zitten, luister ik daar graag naar en kijken we of we een modus kunnen vinden die voor ons beiden werkt.’

‘Ik zou het fijn vinden als we elkaar in bed weer zouden kunnen vinden en misschien wat nieuwe dingen zouden kunnen ontdekken en proberen. Ik mis de intimiteit, maar vind het moeilijk om in gesprek te komen over hoe we dat kunnen veranderen: zou jij er ook open en eerlijk over willen praten, zodat we er -hoe kwetsbaar en moeilijk ook- beweging in zouden kunnen brengen.’

Reageer in eerste instantie met belangstellende instemming op de ander

‘Schat, wat vind jij van onze sex?’ 

(kijkend op de smartphone) ‘Prima, hoezo vraag je dat?’

‘Nou, ja, we doen het eigenlijk altijd op dezelfde manier.’
(zucht) ‘Ja, maar we hebben het ook druk, de kinderen, werk, alles. Maar als we het doen is het toch best fijn?’
‘Jawel, maar weet jij nog wanneer het de laatste keer was? We doen het volgens mij intussen minder dan 1 keer per maand en dan zijn we in een paar minuten klaar. Vind jij dat bevredigend?’
(verstoorde blik) ‘Ja hoor, ik klaag toch niet.’
‘Oké.’

Je hebt het druk met je werk, de kinderen, je sociale leven. De relatie met je partner is een gegeven, het gaat goed, er zijn geen grote strubbelingen. Oké: echt intieme gesprekken heb je eigenlijk maar zelden en de vurige passie is verdwenen, maar dat is toch normaal?

Tja, dat is normaal en ook normaal is dat (afhankelijk van de cijfers en definities) 25-75% van de mensen in een relatie in enige vorm van intiem contact met een ander dan de eigen partner staat: het kan chatten met een ex zijn, of flirterig appen met een nieuwe collega. En dan mondt het vaak uit in meer.

Bijna 50% van de huwelijken strandt. De kinderen zijn de dupe. En het stel vaak ook.

Wat heeft dat te maken met de dialoog aan het begin van dit kopje? Nou: Er wordt hier een poging gedaan een gesprek te beginnen over iets wat heel kwetsbaar en spannend is. En natuurlijk vinden beide partners hier iets van. En wellicht zijn er fantasieën en wensen. Maar hoe spannend is het om die kenbaar te maken?! Het had dan bijvoorbeeld zo kunnen gaan:

‘Schat, wat vind jij van onze sex?’

(smartphone weg leggend) ‘Hoezo vraag je dat?’
‘Nou, ja, we doen het eigenlijk altijd op dezelfde manier.’
(glimlachend) ‘Ja, maar we hebben het ook druk, de kinderen, werk, alles. Maar ik snap wel wat je zegt: het is wel eens vuriger geweest. Denk je er veel over na?’
‘Nou ja, ik realiseer me steeds meer dat we het steeds minder doen. En we kunnen ons wel verschuilen achter van alles, maar ik wil het eigenlijk niet laten gebeuren dat we elkaar helemaal verliezen.’
‘Nee, dat ben ik met je eens. Wat goed dat je het ter sprake brengt.’ (arm om de ander leggend, een kus op de mond) ‘Wat ik eigenlijk nooit heb gevraagd: wat is stiekem een fantasie van je, die we nog nooit hebben laten uitkomen?’

Vernieuwen, nieuwsgierig blijven, samen groeien in een relatie: het valt nog niet altijd mee.

Dus als je partner eens een keer een gesprek begint wat op bovenstaande lijkt (het kan ook gaan over de relatie met ouders, de zorgen om een kind, het uitgavenpatroon van de partner): probeer dan het gesprek op gang te houden, je kwetsbaar te maken en je eerlijk uit te spreken. Vergooi de kans niet op een mooi gesprek, wat een potentieel breekpunt in de toekomst vandaag kan voorkomen! En mocht dat met zijn tweeën niet goed lukken: als mediator en relatiecoach, help ik graag die gesprekken veilig te faciliteren.

Ik begeleid jullie graag om de gesprekken veilig en eerlijk te voeren, met oog voor beider persoonlijkheid en identiteit.

Met oog voor alles wat er is, wat gewonnen, behouden of verloren kan worden.

Heren: een relatiecrisis waait niet over!

Heren: een relatiecrisis waait niet over!

Bij relatietherapie met gemixte stellen, valt mij op dat de man initieel vaak de houding aanneemt van ‘dit waait wel over’. Alsof de relatiecrisis een periode van zwaar weer is: een storm en wat rollende donder. Van haar kant. Maar na regen komt zonneschijn nietwaar?!

Repareer mijn man voor mij

Omdat de vrouw vaak het appèl doet ‘repareer mijn man voor mij’, is het voor hem niet moeilijk om achterover te gaan leunen en af te wachten wat de relatietherapeut allemaal gaat ondernemen. Hij is ook wel nieuwsgierig wat er aan hem mankeert. Mankeert er eigenlijk wel iets aan hem, dan?

Als Provocatief Coach trap je tijdens relatietherapie niet in deze valkuil. Een relatiecrisis is geen overwaaiende storm, maar veeleer een dode moestuin waarin 2 tuiniers ontzettend hebben zitten slapen. Soms heeft een van beide zich zelfs drukker gemaakt om het tuintje van een ander. En de ander had dat niet door. We noemen dit ook wel: een affaire.

Relatiecrisis door een affaire

Daar hebben twee echtelieden een rol in gehad. En dus hebben ook twee mensen een rol in het herstel. Maar welke rol dan? Hoe breng je beide partners in beweging, ook als de één zich vooral slachtoffer voelt en de ander met de schuld van daderschap rondloopt?

Ik heb me verdiept in deze materie en ben met name geïnspireerd geraakt door de boeken en lezingen van Esther Perel. Ik bied provocatieve en intensieve relatietherapie aan. Want wat heb je in een crisis aan losse flodders over een periode van enkele maanden? Een intensieve therapie werkt vaak veel beter!

Ik begeleid jullie graag om de gesprekken veilig en eerlijk te voeren, met oog voor beider persoonlijkheid en identiteit.

Met oog voor alles wat er is, wat gewonnen, behouden of verloren kan worden.